defect aan het spoor

defect aan het spoor

2016-06-19 20.46.20-2Het is vrijdagmiddag en mijn dienst begint met de Intercity Groningen naar Den Haag van 16:46 uur. Op het perron kom ik collega Gerrie tegen en wij gaan samen met de lange vrijdagmiddag trein op pad. Op het moment van vertrek zien we dat er een verstoring is bij Hoofddorp en we vragen ons af wat dat gaat betekenen voor onze trein. Volgens de informatie wat we raadplegen is er op het moment géén enkel treinverkeer tussen Hoofddorp en Leiden Centraal mogelijk. Maar zowel de machinist en wij hebben nog niks gehoord over het eventueel inkorten van onze route. Omdat er in een uur veel kan veranderen besluiten we vlak voor Zwolle de reisinformatie opnieuw te raadplegen, en adviseren onze reizigers dan ook goed op te letten op ons omroepbericht, bij aankomst in Zwolle. Gelukkig horen we op tijd dat wij wél doorgaan naar Den Haag (en de andere treinseries niet), en dat betekend dat de reizigers naar Leiden en Den Haag gewoon kunnen blijven zitten. Gelukkig.

Aangekomen op Schiphol hoor ik van van de Machinist dat er maar één spoor beschikbaar is omdat er defecten aan het spoor zijn geconstateerd. Deze defecten zijn zo ernstig dat het direct verholpen moet worden, en dus heeft spoorbeheerder ProRail het spoor buiten dienst gesteld. Op dat moment mag het treinverkeer over één beschikbaar gesteld spoor geleid worden en ik hoor van de machinist dat er net een trein onderweg is vanuit Leiden. We moeten dus wachten op station Schiphol totdat de andere trein binnen is.  Om deze informatie over te brengen naar alle reizigers in de trein maken we gebruik van de omroepinstallatie. Op het moment hebben we zo’n 800 reizigers in de trein zitten, en er staan ook nog een aantal op het perron. Ik vraag de reizigers op het perron even te wachten met hun vraag, en vertel dat ik informatie met de rest van de trein moet delen. Op het moment dat ik aan het omroepen ben loopt er een Engels sprekende meneer zowat mijn cabine in. De man claimt mijn aandacht ondanks dat ik wijs naar mijn omroephoorn.  Omdat ik al midden in het omroepbericht zit en dus ook aan het praten ben is het eigenlijk erg onbeleefd om daar doorheen te gaan. Deze meneer heeft daar geen boodschap aan en vind dat ik het informeren van 800 reizigers moet staken en hem direct persoonlijk te woord moet staan. Helaas voor die meneer ben ik het daar niet mee eens en sluit ik de cabinedeur. Een plek waar hij toch al niet mag komen. Ik herhaal mijn omroepbericht nog een keer en ik zie dat de boze reiziger een foto van mij maakt (door het raam heen). Direct na het omroepen loop ik weer het perron op. Om de reizigers met vragen natuurlijk van dienst te zien, als ook om die meneer op te zoeken. Hij is het nog steeds niet eens met mijn werkwijze en vind dat ik zwaar onbeleefd was. Ook zal hij mij gaan rapporteren. Ik probeer hem nog te vertellen dat ik het afmaken van het omroepbericht (in het Nederlands en Engels weliswaar) met daarin belangrijke informeren dan ook belangrijker vond dan halverwege een verhaal te stoppen om hem persoonlijk te helpen. Bovendien stond mijn collega nog op het perron, liepen er servicemedewerkers rond en was ik natuurlijk in een minuut zelf ook weer op het perron aanwezig. Gelukkig waren alle andere reizigers wel correct, beleefd en aardig. Ik heb overigens geen idee wat de vraag nou was, want hij weigerde het alsnog te stellen. Anyway, op naar Den Haag :).

Op Den Haag Centraal aangekomen is er van mijn pauze weinig meer over, en ook collega Gerrie heeft weinig tijd over. We drinken snel een kop koffie en onze wegen scheiden. Ik ga met de Intercity naar Utrecht. Een rustige trein en kan er dan ook rustig door heen wandelen. Op tijd vertrekken, en keurig op tijd aangekomen op Utrecht. Daar loop ik de trein nog even ‘leeg’ wat betekend dat ik controleer op achtergebleven reizigers en sluit de deuren. Ik draag de trein over aan een rangeermachinist welke de trein weg brengt. De spits is over.

Later op de avond ben ik samen met een collega aan het controleren in de Intercity naar Groningen. Een dame zit met haar schoenen op de zetel voor haar en mijn collega vraagt of ze haar voeten er vanaf wil halen. Duidelijk zichtbaar geïrriteerd gooit ze haar tas met kracht en protest op de bank en gooit haar voeten daarop. Mijn collega vraagt haar nogmaals de voeten van de bank te halen en ze is duidelijk geïrriteerd. Waarschijnlijk een slechte dag gehad. We zijn helaas genoodzaakt haar te vertellen dat ze op een andere dan daarvoor bestemde wijze voorzieningen aan het gebruiken was en dat we daarvoor niet eens hoeven te waarschuwen maar direct een proces verbaal kunnen schrijven (€90,00 plus €7,00 administratiekosten). Nu waarschuwen we meestel, en eigenlijk werkt dat 99,9% van de tijd goed. Maar deze dame vond ons kinderachtig. Ik vind het gewoon vies, om je schoenen op de bank te leggen. Gelukkig konden we in een coupé verderop alweer lachen met reizigers welke een stuk relaxter waren.

Huisregels NS

Mainstreet
Twee dagen later ben ik onderweg van Utrecht naar Rotterdam en moet ik met het zelfde materieel keren naar Gouda. Er zijn werkzaamheden en ik moet in Gouda afstappen en mag vijftig minuut tot rust komen om daarna de sprinter naar Utrecht te brengen. Ik ken Gouda niet zo heel goed, dus ik loop een rondje over het station en zoek in de buurt een bankje op. En met de avondzon in het vizier is het best goed toeven.  Even later loop ik naar mijn sprinter toe en deze is zo leeg dat ik tussen Gouda en Gouda Goverwelle alle reizigers al heb gecontroleerd. Ik vraag me af of er later nog meer mensen zullen gaan instappen en besluit na Woerden nog maar een rondje te lopen. Ik was alleen even vergeten dat de Intercity Leiden-Woerden-Utrecht dit weekend enkel pendelde tussen Woerden en Leiden en dat dus op station Woerden mijn trein vol zal lopen met reizigers. Uiteindelijk heb Ik heb 2 van de 5 rijtuigen nog kunnen controleren.
Op Utrecht Centraal zie ik even later groepen meiden met Mainstreet op hun t-shirt rondlopen. Ik heb er ooit wel eens van gehoord maar heb geen flauw idee wat voor soort muziek het is. Ik open youtube en toets Mainstreet in, op het moment dat ik een stukje beluister draaien plots een aantal hoofdjes mijn kant op en krijg ik emotionele verhalen te horen. Het was blijkbaar het allerlaatste optreden ooit van de band Mainstreet. Tranen rollen over de wangen. Ik besluit om de bovenste coupe voorin opweg naar Zwolle om te dopen tot Mainstreet coupé aangezien daar toch al alleen MainStreet publiek zit. Iedereen vind het leuk en mensen schuiven dan ook al kwebbelend bij elkaar aan.  Een smartphone van een fan zorgt voor zachte achtergrondmuziek en emotionele blikken maken plaats voor lachende gezichten. De ouders vinden het allemaal prima, hebben ze even rust.

Langste dag
In Lelystad merk ik al dat dit niet de mooiste langste-dag-van-het-jaar wordt. Er hangt ‘s avonds veel wolk in de lucht. En niet alle wolken zijn even vriendelijk. We rijden over de Hanzelijn naar Zwolle en ik ben bezig met de controle. Regen slaat tegen de ramen maar als ik in het achtere rijtuig ben en ik naar buiten kijk merk ik dat en droog is, en de zon zelfs schijnt. Ik loop naar de onbemande cabine en aanschouw al snel een prachtige avondlucht. Niet voor heel lang, want na de tunnel bij Kampen in de buurt begint het alweer te regenen. Gelukkig heb ik een stukje mooi weer opgenomen met de iPhone, dus kijk gerust mee en aanschouw het prachtige uitzicht vanuit de cabine achterin de trein.