Treinblog: Discriminatie

Samen met een collega controleer ik de reizigers in een trein op het bezit van een geldig vervoerbewijs. Het is niet al te druk zo vlak voor de middagspits en dus nemen we ook rustig de tijd om met de reizigers een praatje te maken en desgewenst te voorzien van extra (reis)informatie.

Eenmaal aangekomen in de laatste coupe kom ik bij een jongen van zuid Amerikaanse origine en ik scan zijn OV Chipkaart. Een rood scherm; er is niet mee ingecheckt. Dit vertel ik de reiziger; dat zijn vervoerbewijs niet geldig is en ik zie dat hij oprecht opschrikt. Ik hoor hem zeggen dat hij zijn OV-Chipkaart toch echt langs de in-/uitcheck paal heeft gehaald.

Via een ander scherm bekijk ik zijn laatste in-/uitcheck handelingen en zie inderdaad een check in staan van vanmorgen vroeg. En de bijbehorende check-out was pas zo’n 10 minuut geleden. De reiziger speelt in zijn hoofd een stukje van de ochtend terug en constateert zelf geschrokken dat hij inderdaad eerder die ochtend vergeten was om uit te checken, en dat dat dus onbewust net pas is gebeurt.

Ik besluit om gebruik te maken van mijn discretionaire bevoegdheden en deze reiziger geen kaartje met verhoging te verkopen (in de volksmond ook wel boete genoemd). Ik spreek met hem af om op het hoofdstation van Groningen een kaartje te kopen bij de automaat zodat alsnog voor de reis betaald wordt. In overleg met de jongen hou ik zijn OV-Chipkaart als onderpand bij mij maar die krijgt hij straks weer terug natuurlijk.

Ik zeg hem gedag en loop door. Plots begint er een oudere mevrouw hard tegen mij te roepen: “Kan die meneer niet opwaarderen?” Aangezien mevrouw een halve coupe verderop zit, vraag ik haar wie ze bedoeld, en of ze misschien een vraag heeft over opwaarderen. Dat is niet het geval zo blijkt want ze beschuldigd mij direct op luide toon van discriminatie. Ik heb te hard opgetreden aldus mevrouw. En dat zou ik alleen gedaan hebben omdat hij getint is. Ik zou zijn kaart niet in beslag hebben moeten nemen wat natuurlijk ook helemaal niet gebeurt is. Nou breekt mijn klomp zeggen Groningers. Ik heb gewoon een zeer vriendelijk gesprek met de jongen gehad, en iemand anders die er bijna niets van heeft meegenomen loopt bij te beschuldigen.

Ik leg mevrouw uit dat ze van die afstand nooit het gesprek heeft kunnen volgen en vraag haar ook of ze wel door heeft dat ze mij nu uitmaakt voor racist. Ik leg haar uit dat ik met de reiziger met wederzijdse goedkeuring een afspraak gemaakt heb en dat ik de jongen op station Groningen weer tref en de reis zonder boete en intrekking vervoerbewijs gewoon netjes betaald wordt. Ik verzoek mevrouw zich niet te snel te bemoeien met andermans werk, en zeker niet als je nog geen 10% opvangt van wat er besproken wordt. Ze kijkt een nu wel een beetje beduusd en andere reizigers glimlachen naar mij. Ik loop weer verder, maar het voelt tocht rot.

Aangekomen op Groningen stond de jongen al vrij snel blij met zijn net gekochte vervoerbewijs en bedankte mij hartelijk voor deze manier om het op te lossen. We maakten nog een klein praatje, en wensten elkaar een fijne dag. Met een glimlach loop ik naar de koffiekamer.

Ik discrimineer niemand, en omarm de diversiteit juist.
Bij oNS is iedereen welkom mits je met respect met elkaar omgaat.