Discriminatie

Samen met een collega controleer ik de reizigers in een trein op het bezit van een geldig vervoerbewijs. Het is niet al te druk, zo vlak voor de middag spits, dus nemen we ook rustig de tijd om reizigers van extra informatie te voorzien en een praatje te slaan.

Aangekomen in de laatste coupe controleer ik een jongen op zijn vervoerbewijs (afkomstig uit zuid Amerika). Ik scan zijn OV Chipkaart en constateer dat er niet mee is ingecheckt. Ik vertel de reiziger dat zijn vervoerbewijs niet geldig is. Ik zie dat hij oprecht schrikt, en ik hoor hem zeggen dat hij toch echt de OV Chipkaart langs de in-/uitcheck paal heeft gehaald.

Ik bekijk zijn laatste handelingen, en zie inderdaad een check in staan, in de vroege ochtend. En een check out zo’n 10 minuut geleden. De reiziger speelt in zijn hoofd een stukje van de ochtend terug en constateert zelf geschrokken dat hij inderdaad eerder die ochtend vergeten was om uit te checken.

Ik besluit deze reiziger geen kaartje met verhoging te verkopen in de trein, maar spreek met hem af om op het volgende station, tevens de eindbestemming van de trein, een kaartje te kopen. Ook spreek ik met hem af dat ik zijn OV Chipkaart even bij me hou, en hij die op het volgende station, op vertoon van een geldig kaartje, terug krijgt. Dit vind hij een goede deal, dus we hebben een afspraak.

Ik zeg hem gedag, en loop door. Plots begint er een oudere mevrouw hard tegen me te roepen: “Kan die meneer niet opwaarderen?” Aangezien mevrouw een halve coupe verderop zit, vraag ik haar wie ze bedoeld, en of ze misschien een vraag heeft over opwaarderen.
Dat is niet het geval, ze beschuldigd me direct op luide toon van discriminatie. Omdat de reiziger getint zou zijn, zou ik te hard hebben opgetreden. En dat terwijl ik een zeer vriendelijk gesprek met de jongen had. Ik zou zijn kaart niet in beslag hebben moeten nemen (wat ik ook niet heb gedaan).

Ik leg mevrouw uit dat ze van die afstand nooit het gesprek kan hebben gevolgd, en vraag haar of ze wel door heeft dat ze mij nu uitmaakt voor racist. Ik leg haar uit dat ik met de reiziger een afspraak heb gemaakt, en ik met zijn goedkeuring zijn OV Chipkaart even bij me hou tot het volgende station.
Ook verzoek ik de mevrouw zich niet te bemoeien met mijn werk, en zeker niet als je nog geen 10% hebt opgevangen van het gesprek. Ze kijkt een beetje beduusd. Andere reizigers glimlachen naar mij. Ik loop weer verder.

Ondanks dat ik met 90% van de reizigers een gezellig praatje en grapje heb kunnen maken, bepaald deze ene mevrouw met haar toon en valse beschuldigingen wel mijn gevoel van de rit. Ik vond en vind het absoluut niet fijn, om op deze manier beschuldigd te worden.

Later op het eindstation kwam de -bewuste- jongen al snel naar me toe met een nieuw vervoerbewijs en bedankte me voor deze manier van oplossen, en dus het besparen van een wettelijke verhoging (35 euro).
We maakten nog een klein praatje, en wensten elkaar een fijne dag.

 

Ik discrimineer niemand, en omarm de diversiteit juist.
Bij NS is iedereen welkom, al heb ik liever wel dat de mensen met kwade en agressieve bedoelingen weg blijven. Mijn collega’s komen uit alle windstreken van de wereld, en dat vind ik leuk en interessant.