Blog: Pauw na het weekend

Trein belevenissen

Het was een bijzonder drukke week op het spoor waarbij een aantal verstoringen met grote impact hadden plaats gevonden. En helaas vonden er ook een aantal vervelende agressiegevallen plaats die absoluut niet hadden mogen plaats vinden. Zo is er helaas een collega conducteur op station Hoofddorp het ziekenhuis ingeslagen.

Ik ben aan het werk op een typische drukke vrijdagmiddag (studenten)trein van Groningen naar Utrecht. In Utrecht stap ik over op een een volle intercity naar Eindhoven. Er heeft een treinongeluk plaatsgevonden bij Tilburg en dat zorgt voor ongemak en een onbruikbare treinroute van ‘s-Hertogenbosch naar Tilburg. Er heerst nog veel onduidelijkheid bij de reiziger maar ook het treinpersoneel. In onze railpocket kan ik wel de versperring terug vinden maar is nog niet gecommuniceerd of er al vervangbussen rijden en een belletje naar ons nu overbelaste contactcentrum laat ik na 15 minuut in de wacht staan maar voor wat het is.

Ik informeer de reizigers en deel de informatie waar ik op dat moment over beschik. Namelijk dat er geen treinverkeer naar Tilburg mogelijk is vanuit zowel ‘s-Hertogenbosch als vanuit Eindhoven. Ik roep ook om dat het mij nog niet bekend is of er al bussen rijden en adviseer reizigers naar Tilburg dan ook om de informatie op het perron in de gaten te houden. Samen met de collega waarmee ik ben hebben wij tussen Utrecht Centraal en Eindhoven nog geen 10% van deze trein heb kunnen zien. Het is druk, erg druk.

In Eindhoven stap ik uit (ik ben dan ook al best ver van huis) en vervolg mijn dienst. Ik mag ik met de stoptrein terug naar ‘s-Hertogenbosch en door naar Nijmegen. Onderweg naar ‘s-Hertogenbosch komt de trein abrupt tot stilstand en doordat ik mij in het voorste treinstel bevind kan ik snel bij de machinist zijn om polshoogte te nemen. Ik zie dat de machinist in gesprek is met de treindienstleider terwijl wij vlak voor een overweg stilstaan. Ik kan zien dat de machinist de alarmknop heeft ingedrukt zie hem wijzen naar naar een portaal naast het spoor. Ik kijk goed en zie een meisje achter het portaal staan. Het is al donker buiten en ik stap uit de trein om naar het meisje toe te gaan maar ze rent plotseling weg.

Als ik in de verte kijk zie ik dat de tegentrein in aantocht is en gelukkig rent het meisje in tegenovergestelde richting. De tegentrein heeft onze alarmoproep meegekregen en staat al zo goed als stil. Ik trek een flinke sprint en ren achter het meisje aan. Een paar honderd meter later haal ik haar in en ze stopt dan ook met rennen. Geëmotioneerd loopt ze samen met mij terug naar de trein en ondanks dat ik moet bijkomen van deze sprint probeer ik een praatje te maken. Ik hoor haar zeggen dat ze eigenlijk voor onze trein wou springen en dat wij plotseling stopten en dat het daarom niet gelukt was. Ondertussen zie ik dat de KLPD ook al ter plaatse is gekomen en net als ik haar wil overdragen trekt ze wederom een sprint. Dit keer achtervolgd door de mannen van de KLPD. Ook de mannen van het KLPD weten het meisje in te halen en nemen haar geboeid mee terug. Ondertussen is er meer politie aanwezig en staan wij nog steeds stil voor de overweg waar inmiddels een flinke rij met wachtende auto’s voor staat.

Na ons verhaal te hebben gedaan aan de politie gaan de machinist en ik met elkaar in overleg over het vervolg van onze reis en wij besluiten onze rit af te maken. We verwittigen de treindienstleider en onze organisatie en na toestemming mogen wij weer verder. Doordat wij drie overwegen geactiveerd maar niet binnen de norm gepasseerd hebben ‘liggen’ deze in storing. Met een aanwijzing voor drie overwegen en een flinke vertraging rijden wij naar ‘s-Hertogenbosch. Vlak achterons rijdt nu de intercity en in ‘s-Hertogenbosch wachten wij nog op reizigers uit die trein. Ondertussen zijn de reizigers aan boord van onze trein goed geïnformeerd toonden de reizigers gelukkig allemaal begrip.

Met de adrenaline nog in mijn lijf sta ik op het perron te wachten op de Intercity. Een meneer kijkt erg boos naar ons en begint al tikkend op zijn horloge een gebaar te maken en ik zie zijn mond bewegen. Ik denk dat het maar goed is dat er een afstand tussen ons aanwezig was want ik verstond er helemaal niks van maar ik denk eigenlijk niet dat het ‘s werelds meest vriendelijke woorden waren.

Pauw

Het is maandag en ik hoef vandaag pas om 19:00 uur te beginnen met mijn dienst. Verder heb ik de hele dag voor mijzelf en dat is wel zo fijn. Rond 16:30 uur, net als ik mijn avondmaaltijd aan het bereiden ben gaat mijn telefoon. Een collega van NS woordvoering belt met de vraag of ik vanavond met machinist Jos (toeteractie) en conducteur Iloyka (handenaf campagne) wil aanschuiven bij het programma PAUW. De actualiteit (agressie) maakt dat NS personeel uitgenodigd is. Mijn dienst kan worden weggedraaid. Ik ben een beetje overrompeld maar antwoord dat ik er aan kom en trek mijn uniform aan en pak de trein naar Utrecht. De avond erg snel en er gaat veel door mijn hoofd heen. Als om 23:00 uur de uitzending start en dus live gaat zit ik eindelijk even rustig in afwachting op wat komen gaat. Ik merk dan pas dat ik eigenlijk helemaal nog geen avondeten gehad heb. Mijn maag knort niet voor niks dus.

Op voorhand wisten we niet goed welke vragen we precies konden verwachten. Wel hadden we duidelijk dat wij daar niet zaten om een politieke discussie te gaan voeren. En dat is gelukkig ook niet gebeurt. Er werd ons gevraagd om wat ervaringen te delen en ook al bedenk je je dan wat om te vertellen. Met camera’s op je gericht loopt dat dan toch net even iets anders. Maar ons doel was om de gebeurtenissen op het spoor onder de aandacht te krijgen en een duidelijke boodschap te geven dat agressie tegen treinpersoneel (en agressie in het algemeen) absoluut not done is.. Ook al wil je misschien wat meer zeggen, tijdens een live uitzending moet je wel erg op je woorden letten en kun je niet zomaar alles lopen roepen.

Een luisterend oor

Als conducteur ben je meer dan controleur. Je zorgt ervoor dat je reizigers geïnformeerd zijn, geeft defecten in de trein door aan de juiste afdelingen en bent ook van dienst bij zeer uiteenlopende vragen en neemt opmerkingen mee. Ook draag je natuurlijk zorg voor een veilig vertrek van de trein en bent verantwoordelijk voor de openbare orde, rust en veiligheid in en rond de trein.

Op voorhand weet je niet wat of wie je exact gaat tegenkomen. Zo sta je tijdens je controlereronde ineens een triest verhaal aan te horen en het volgende moment vertelt iemand je dat hij of zij een topdag heeft gehad. Zo troost je ineens iemand waar zijn broer net plotseling van is overleden en geëmotioneerd onderweg is naar het ziekenhuis. Je bent vaak de eerste persoon die contact zoekt en door een luisterend oor te bieden kun je meestal al veel betekenen voor iemand. Al is dat soms best pittig.

Pizza

Een tijd geleden trof ik een groep studenten aan in de trein. De groep is onderweg naar Groningen om een studentenfeest te gaan bijwonen. De tafeltjes stonden propvol blikken bier en eerder al had ik van een reiziger gehoord dat het er best ruig aan toe ging.

Tactisch zijn is dan vaak de beste manier om je doel te bereiken en aangekomen bij het groepje begin ik met een grapje. Dit valt in de smaak en ik krijg de volledige aandacht. Die kans grijp ik aan en vertel ze dat in de coupe ook nog andere reizigers zitten die wat minder uitgelaten zijn. Ik vraag waar ze vandaan komen en wat hun bestemming is en hoor hun plannen aan. Ik sluit het gesprekje af en vraag om hun medewerking om de trein netjes achter te laten. in Groningen aangekomen zie ik dat alles keurig opgeruimd is en komt er nog een reiziger naar mij toe gelopen om te vertellen dat na mijn bezoekje de rust teruggekeerd was.

Maar soms kan het ook anders gaan. Ik sta in het gangpad bij een reiziger en een jongeman loopt mijn richting op en zonder oogcontact te maken duwt hij me aan de kant en loopt door. Ik roep hem na dat ik geen superheld ben en er zeker niet door mij heen gewandeld kan worden.

Hij stopt met lopen en ik vraag om zijn vervoerbewijs. Hierop volgt een scheldpartij en ondertussen arriveren wij op een stationnetje. Hij stapt al scheldend uit en aan de ene kant ben ik wel blij dat hij nu weg is, maar prettig voel ik mij nu even niet.

Ingezonden brief

screenshot-2015-03-08-10-51-56