Route 3600

Route 3600 Zwolle-Roosendaal

Start: 14 november 2020
Einde: 25 augustus 2021
kilometers: 336,7 KM

De Intercity van Zwolle naar Roosendaal rijdt onder rugnummer 3600 en rijdt via Deventer, Zutphen, Arnhem, Nijmegen, ‘s-Hertogenbosch, Tilburg en Breda. Hierboven zie je de route van de spoorlijn in een zwarte lijn. Daarnaast is de rode lijn het spoor van mijn wandelroute.

Het begin
Ik heb deze wandeling niet op chronologische volgorde gelopen maar uiteindelijk is het wél een geheel. Ik ben begonnen met een kleine 15 kilometer door van Olst naar Deventer te lopen. Gaandeweg heb ik gemerkt dat ik conditie en uithoudingsvermogen aan het opbouwen was en langere afstanden kon lopen. Het is daarom raadzaam als je ook enkel of alle routes wilt gaan lopen dit zorgvuldig uit te gaan kiezen. In het overzicht onderaan deze pagina kun je de GPX bestanden downloaden en het aantal kilometers zien. De laatste etappe is als de klap van een vuurpijl. Explosief en maar liefst 40 kilometer, maar je eindigt dan wel in het bruisende Roosendaal. Als je nog puf hebt en je bent op tijd in Roosendaal, breng dan vooral nog een bezoekje aan winkelcentrum de Passage. Ik heb de routes ook beschikbaar gemaakt en zelfs na de wandeling nog wat mooier gemaakt door bijvoorbeeld een handige shortcut in te tekenen of een ander beter pad te gebruiken. Het aantal genoemde kilometers is dan ook van het nieuwe bestand. Je loopt eigenlijk altijd wel een klein beetje meer in de praktijk.

01. Zwolle – Olst (26,8 KM)
Gelijk een stevige wandeling. Deze wandeling start bij de Smullers op station Zwolle aan de centrumzijde. Niet dat ik mijzelf gelijk vol stop met gefrituurd voedsel, maar gemotiveerd en met een zak vol gezondere proviand loop ik via de Oosterlaan een stuk parallel langs het spoor en steek deze over door de in 1883 gebouwde oude Hoge Spoorbrug te beklimmen. Ik loop via de buurt Schellerlanden naar het bijbehorende Schellerpark en al snel laat ik de stad achter mij en laat ik mij omringen door groen. Via de uiterwaarden en beklim de dijk. Onderweg passeer ik de Kolenhaven. Waar nu nog de oude spooraansluiting met de IJsselcentrale goed zichtbaar. In alle rust loop ik kilometers door over de dijk met prachtig uitzicht over de IJssel. Ik geniet van vergezichten, de vele vogels en ooievaarsnesten. Bij Herxen klim ik van de dijk af en duik ik een smal pad tussen twee wateren in. Gigantisch veel vogels waaronder heel veel anseriformes waren goed op de hoogte dat de meteorologische lente begin maart begint. Oorverdovend. Al snel gaat het omgevingsgeluid over in voorbij razende auto’s en motoren. Het pad loopt verder langs de N337. Wat wel weer even schakelen is voor mij. Ik loop door totdat ik in Wijhe aankom en met rechts het pontje (Wijhese veer) en links het dorp zelf ga ik even bijkomen op een bankje met de zon op mijn bol en een broodje in mijn hand. Na de oversteek van de N337 met gevaar voor eigen leven passeer ik nog een tankstation en loop tot aan het treinspoor door en loop met de weg mee. Zo snel als ik in de drukte terecht kwam, zo snel ben ik er gelukkig ook weer uit. Ik loop ineens over een pittoresk landweggetje en links passeert in alle stilte een Intercity. Maar van die N337 ben ik helaas nog niet af, die doemt weer op aan mijn rechterkant (Barloseweg). Deze steek ik nogmaals over en loop ik langs de Barlosche Kolk richting Fortmond en passeer velden en zet mijn voeten op een leeg en nieuw geasfalteerd wegdek wat wel een mooi contrast geeft eigenlijk. Via het plaatsje Den Nul zet ik koers naar Olst en niet veel later loop ik het in een bocht liggend perron op.
02. Olst – Deventer (14,8 KM)
Schouderklopje voor vandaag, want het is zo’n frisse weekenddag met in het begin nog demotiverende koude druppels die uit het wolkendek vallen. Samen met Susan (uut Grunn) loop ik dit stuk en met aan de finishlijn een fantastisch en prachtige stad Deventer. De motivatie om te lopen is er dus, en met slechts een kleine 15 kilometer is deze wandeling prima te doen te doen. Eerst maar even een wist-je-datje. De spoorlijn tussen Deventer en Olst is maar enkelsporig. Het tweede spoor is ooit eens opgebroken door de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog, maar zoals we kunnen zien, nooit terug gelegd. Wie goed kijkt ziet wel dat de bovenleidingportalen ruimte biedt voor een tweede spoor. Dus of we er ooit weer een tweede spoor bij gaan krijgen, is de vraag die tot op de dag van vandaag nog niet beantwoord is. De trei un rolt station Olst binnen en zodra ikitstap en Susan tref beginnen we gelijk aan de wandeling. En in de eerste meters passeren we al een supermarkt (Olst). Good to know. Via wat straten arriveren we in een parkje waar je ook een kinderboerderij treft. Als de Jan Schamhartstraat bijna de Rijksweg begint aan te raken passeren we een Luchtdoelterp. Een souvenir uit de Koude oorlog nog. Deze terp was gebouwd om daar een luchtafweergeschut op te kunnen plaatsen. Dat is nu gelukkig niet meer nodig. Een klein stukje verder lopen en we staan ineens in een bosgebiedje met aan het eind nog een Hospitaalbunker (aan de Haereweg) en er is ongetwijfeld nog meer te vinden voor de liefhebber. Eenmaal het bos uit gekropen zien we Kasteel de Haere al liggen. De Rijksweg N337 is bijna als een vloek tijdens het wandelen, want we komen deze weg ook nu weer tegen.Na het oversteken van deze gevaarlijke weg met snelrijdend verkeerd lopen we nog een stuk langs de uiterwaarden en met de provinciegrens Overijssel en Gelderland ten midden van de IJssel voelt het al snel alsof we de grenzen aan het opzoeken zijn. Met IJssel aan de rechterhand doemt in de verte Deventer al op. De spoorbrug blijft imposant om te zien, maar ook de binnenstad is de moeite waard om je ogen goed de kost te geven. Mijn gouden tip: Loop via bierencafé de Heks en haal je welverdiende versnapering aan de bar. Proost

03. Deventer – Zutphen (18,8 KM)
Eind maart 2021. De zon schijnt volop en het broedseizoen is begonnen. Ik loop dwars door de binnenstad van Deventer richting de IJssel. Deze steek ik dit keer wel over en via de Bolwerksplas zet ik mijn stappen voort. Ik blijf in de provincie Overijssel, ook al ligt Gelderland op steenworpafstand. De grote IJsselbrug waar de A1 over loopt komt dichterbij. En ook de oversteek naar Gelderland zit eraan te komen. De IJssel loopt wel gewoon door en laat zich niet stoppen. De IJssel blijf ik daarom ook volgen. En we slingeren samen door het landschap richting Zutphen. En dan loop ik tegen Ruïne De Nijenbeek aan. De historische overblijfselen vormen een onlosmakelijke eenheid met het omringende IJssellandschap. Het schijnt dat hier de ijsvogel zich ook regelmatig laat zien. Helaas kan ik dit zelf niet bevestigen. Alvorens je de ruïne, of eigenlijk kasteel volledig in beeld krijgt passeer je de ‘poortwachter’. Oftewel een fantastische populier. En niet zomaar een, het is inmiddels de oudste populier van Nederland. De stoere Canadese populier (populus x canadensis “serotina”) staat er sinds 1880 en heeft nu een omvang van maar liefst 7,46 meter. Het prachtige landgoed is niet toegankelijk voor mensen, maar de natuur geniet er zichtbaar van. Snel met vervolg, want populier en kasteel trekt aardig wat volk aan. Ik passeer nog wat dijken en kom een half e-bike fietsenfabriek tegen maar in de verte zie ik mijn bestemming al liggen. Ook een fantastisch mooie stad, Zutphen. Ik loop over de dijk langs de IJsselstroom en zie treinen over de prachtige (wederom!) IJsselspoorbrug rijden. Ik loop hier onderdoor en klim de naastgelegen (oude) IJsselbrug op. Via een woonwijk en een stukje stadscentrum bereik ik het station van Zutphen. Ook nu weer onder de indruk geweest van wat je onderweg ziet en hoe gemakkelijk je kilometers maakt en je bestemming bereikt. Tijd voor een koud biertje!

04. Zutphen – Brummen (22 KM)
Attentie: De gelopen route zoals hieronder omschreven voldeed niet volledig aan mijn verwachtingen. Daarnaast is het stuk rondom Het Ganzen Ei erg moeilijk te omschrijven en eigenlijk doelloos. Daarom heb ik de route achteraf aangepast en uitgebreid.

Niet ’s werelds meest spannende route maar ontspannend is het wel. Via het centrum van Zutphen en een smal steegje loopt de route naar de Vispoort. Met een park, haven en eigen straat. Met de IJssel aan je rechterhand en residentie aan je linkerhand bewandelen we de dijk tot aan de Nieuwe IJsselbrug. Het mag dan wel Nieuw zijn, het is niet echt een schoonheid. Wel brengt het ons naar de overkant en na te zijn uitgewaaid en geterroriseerd te zijn geweest door gemotoriseerd verkeer lopen we al snel weer in alle rust over de Brummense Bandijk. Maar we zijn er nog niet, doorstappen dus. Over mooie dijkjes, langs prachtige huizen loopt de stappenteller door.

Het volgende is optioneel maar de moeite waard als je het niet erg vindt om zelf te zoeken naar de juiste ingangen en door bosjes kruipen je blij maakt. We nemen de afslag Weg naar Het Ganzen Ei. Na een stukje stappen ligt in de bocht een boerderij van Staatsbosbeheer/Natuurmonumenten. Voorbij de bocht en het einde van de boomrij tot aan de weg duik je het weiland in. Een beetje zigzaggen en slalommen kun je er een route vinden en het is mij gelukt om Haasjes, duizenden ganzen en zelfs reetjes tegen te komen. Je komt uiteindelijk weer terug op de Weg naar Het Ganzen Ei. Je kunt er ook voor kiezen een pad richting de IJssel te nemen en daar te ontspannen. Aan het eind lopen we de zelfde weg weer terug tot daar waar we de Weg naar Het Ganzen Ei namen. We vervolgen onze weg naar Brummen en slaan dus linksaf. Als de dijk en een fietspad elkaar raken vervolgt de route zich over het fietspad. Misschien leuk om te weten, op dit ‘kruispunt’ kun je verse eieren kopen bij de boerderij. Neem dus kleingeld mee als je daar goesting naar hebt. Niet veel later kom je uit onder de N348 en loop je via het dorp Brummen naar het treinstation. Geen grote wandeling, maar wel weer een traject afgevinkt.

05. Brummen – Dieren (20,3 KM)
Als je op het perron staat van station Brummen heb je al het gevoel van vrijheid. Het dorp inlopen hoeft, de kompas geeft de richting van de Veluwe aan. Ik loop langs Kasteel Engelenburg, nu een zeer chique hotel en gevestigd in een 17e-eeuws kasteel met slotgracht, groot landhoed en golfbaan en elegante horeca voorzieningen. Bij het vervolgen van het pad heb je mooi zicht op de golfbaan. Met het kasteel in de rug loop ik richting de Rhienderense Beek. Over landweggetjes en door een bos over het Hallsepad naar het dorpje Hall. Via de oude begraafplaats en de Dorpsstraat naar de Zwarteweg, een geel zandweggetje. Een tijd later steek ik het spoor over van de Veluwse Stoomtrein Maatschappij en loop ik de Markvoortbossen in. Een stuk verder over het zandpad banjeren loop ik langs het Heidekapel. Een Nederlands Hervormde kerk, mooi vormgegeven in een mooie omgeving. Als je behoefte hebt aan groen, dan loop je goed. De Veluwezoom loop je zo op. Een stevige maar prachtige wandeling door groen, groen en groen. Zelf ben ik een uur lang niemand tegengekomen. Wat heerlijk! Pas toen ik dichterbij Dieren kwam, kwamen de wandelaars weer tevoorschijn uit de bosjes. Aan de rand van het bos kijk je als een indiaan bovenop een rots uit over de vallei waarin het dorp Dieren ligt. Een dorp met een Intercity status.

06. Dieren – Arnhem Centraal (xx KM)
Terug in Dieren en het begin van de route komt overeen met het laatste stuk van de vorige. Maar dat is niet erg, want zodra je de stad uit bent kom je in een oase van rust. Welkom op de Veluwezoom. Ook beklim ik de Carolinaberg van maar liefst 50 meter hoog. Een kaarsrechte Koningsweg brengt mij naar de volgende berg. De Prins Willemberg is een stuk rustiger en met pittoresk bankje mocht je al toe zijn aan een pauze. Het is een behoorlijk pittige wandeling met vaak klimmen en dalen en daarnaast nog de nodige boomstammen ontwijken. Ik hou ervan. En van al groen en natuur krijg je natuurlijk geen genoeg. De Carolinahoeve passeer je ook nog. Een ideale locatie voor een hapje en of drankje. Maar niet te veel drinken want we zijn er nog lang niet. We lopen later nog langs en deels op Signaal Imbosch, een heuvel van 109,9 meter en tevens het hoogste punt van de Veluwe en het hoogste punt van het Europese deel van Nederland buiten Zuid-Limburg om dan (wat koop je daarvoor?). Vlak daarna wordt het al drukker in het bos. Meer fietsers en wandelaars passeren en met prachtig uitzicht voor ons lopen we de heide op. Via de brandtoren richting viegbasis Deelen. Vlak voor het oversteken van de A50 doemt als een soort Fata Morgana een ijscowagen open. Het is warm en dus zeer welkom. Gelukkig is het echt en kan aan de behoefte voorzien worden. Na een paar uur rust en natuur ineens een drukke snelweg oversteken zorgt voor prikkels. Maar de oversteek is snel en daarna loop je op de Koningsheide om vervolgens in een achtbaan van paden te komen om slingerend knooppunt waterberg veilig te kruizen. Met zicht op het openlucht museum van Arnhem en via park Zypendaal en Sonsbeek waar je nog achter een waterval langs loopt kom je na de laatste klim alweer aan op station Arnhem Centraal.

07. Arnhem Centraal – Elst (15,8 KM)
Arnhem Centraal Station. In 2015 opgeleverd en winnaar van onder andere De Nationale Betonprijs (2015) en de Architizer A+ award (2016). In de centrale hal waar de wandeling begint zal de ‘wokkel’ zoals de lokale bevolking het noemt wel direct opvallen. De Fronttwist (wokkel dus) draagt het schaaaldak constructie. Via het trolleyplein voor het station komt de eerste klim in aantocht. via de Nelson Mandelabrug over de Nederrijn met bovenop de brug een uitzicht over de stad. Eenmaal overgestoken loop ik via de linkerkant een steile trap af en heb ik goed zicht op de grote neonletters die onder de brug hangen.

HUIZEN – WIND – DE STROOM – DE VERTE – DE UTOPIE – INDONESIE – DE BOTEN – DE ZEE – BLAUWE LUCHT (opgehangen in 1993 tijdens het evenement Sonsbeek ’93 door Rémy Zaugg)

Verderop passeer ik het ’t Veerhuis Meijnerswijk en loop door de uiterwaarden van de Nederrijn en met een boog om de plas van Bruil heen verder door het gebied Meinerswijk. Dit gebied is best interessant, zo gaan de vroegste sporen van bewoning van het gebied terug tot de tijd van het Romeinse Keizerrijk. Maar ook recentere geschiedenis is er geschreven want zo is er nog het een en ander terug te vinden van de IJssellinie, de verdedigingslinie die liep van Nijmegen tot aan Zwolle. Wijk gerust een beetje af van de route maar zorg ervoor dat je uiteindelijk op de Drielse Dijk uit komt. Als je even afwijkt van de route kun je nog een kijkje nemen bij bijvoorbeeld de Oud Romeinse Vesting. Via de doorlaarbrug loopt de route verder en steek ik de Drielse dijk over en loop via het Hannestraatje en Romeinse Tuin De Steenen Camer verder. Eigenlijk volg je nu een stukje van de LAW 16 de Romeinse Limespad. Ik volg de spoordijk in de richting van station Arnhem Zuid en wissel daar van spoorzijde om vervolgens parallel langs het spoor door een groenstrook te lopen. Met wat creatieve afslagen volgt de beloning door het beklimmen van de nieuwe spoorbrug tussen Arnhem Zuid en Elst in. Uiteindelijk via Park Lingezegen is Elst alweer in zicht en daarmee ook het station.

08. Elst – Nijmegen Dukenburg (19,2 KM)
Station Elst, ook al ziet het er klein uit, best een druk station en ook de spoorlijn is er best druk. Je hebt zelfs een afsplitsing naar de betuwelijn en de betuweroute. Maar wat ook een leuk feitje is, is dat op station Elst zanger Pierre Kartner is geboren. Zijn vader was er destijds stationschef. Snel trek ik de veters strak en vertrek ik via het stationsplein aan de achterzijde van het station. Hier lagen vroeger nog rangeersporen maar nu is het een betegeld terrein. Het begin van de wandeling is druk, zeker als je langs de Nieuwe Aamsestraat richting de snelweg A325 loopt. Maar eenmaal overgestoken kom je dan uit op de Rijnwaalpad, een fietssnelweg tussen Arnhem en Nijmegen. Omdat het fietspad wat lager ligt dan de weg is het verstandig om in beginsel via de weg mee naar beneden te lopen. Zonde om hier je been te breken.

Als je goed oplet dan valt misschien het Vierdaagsebos nog op. Je loopt er namelijk langs. Aangelegd ter gelegenheid van de 100e Nijmeegse Vierdaagse in 2016. Na het passeren van dit bos lopen we nog onder de Betuweroute door en doen dit zelfs ook bij het knooppunt Ressen. Ik loop een klein ommetje en ga van het fietspad af linksom om sportclub Bemmel heen en als je geluk hebt (of pech) is er net een voetbalwedstrijd gaande. Verderop in het kerkdorpje Ressen (130 inwoners) vind je een van de oudste kerken van Nederland, een mooi moment om even halt te houden. Iets verderop doemt een grote bioscoop op en die staat dan alweer in Lent. Links daarvan tref je ook de Lentse Plas aan, een prima pauzeplekje aan het stadsstrand. Na de nodige rust strek ik de benen weer en via een bruggetje loop ik naar door de gemeente Nijmegen geannexeerd buurtgemeenschap ’t Zand en vanuit dat perspectief zie je de uitbreiding van Lent goed. Ik loop door tot Fort Lent aan de oever van de Waal. De weg loopt door naar het stadseiland (veur-Lent), op de Oosterhoutsedijk vind je wat horeca met prachtig terras of take-away. Ondertussen kruipen treinen over de spoorbrug, en links zie je de stad Nijmegen mooi liggen. Ik wandel door naar de wat nieuwere brug over de Waal, de oversteek. Tussen de Spoorbrug en de Oversteek in zie je links de oude fabriek van Honig liggen. Nu een leuk cultureel gebeuren inclusief bierbrouwer. Leuk om ook eens langs te gaan. Als de oversteek gemaakt is en ik per trap weer beneden ben loop ik door het straatje tussen de Waalhalla (ja echt) en Cultuurspinnerij De Vasim in. Aan de linkerkant vind je een trappetje naar beneden en ik snij een stukje af door over het parkeerterrein te lopen. Graffiti spuiters tonen en bewerken ondertussen hun kunsten. Van Uiterwaarden en de Waal naar industrie. Dat is wat ik nu naar onderweg ben. Via de Weurtseweg en de Weurtse Sluis loop je over de Westkanaaldijk. Op de grens met het dorpje Weurt. Het fietspad wordt smaller maar een wandelpad verschijnt bovenop de dijk. Met grote cargo schepen links en autogarage bedrijven rechts volg ik de Maas-Waalkanaal tot aan de N326. Een gouden M doemt op en ook zie je alweer treinen passeren. Station Nijmegen Dukenburg ligt verstopt achter de meubelboulevard. Een laatste stuiptrekking om dit laatste zo snel mogelijk te passeren.

09. Nijmegen Dukenburg – Ravenstein (24,1 KM)
Station en winkelcentrum Dukenburg laat ik snel achter me. Het is nou niet bepaald ‘s werelds meest inspirerende omgeving. Ik loop via het Geologenpark door de woonwijk en al snel loop ik door via de Staddijk naar recreatiegebied Berendonck. Onder de rook van Nijmegen en met een heus Thermen. Je bent zo in het groen en langs een groot golfpark met een aantal spelers daarop vind ik mijn weg richting Alverna. Een dorpje gelegen tussen Nijmegen en Wijchen. Via het pittoreske Wijchensche Ven en door een stuk bus langs een prachtig gelegen katholiek kerkhof en kerk verscholen in het bos. Na een flink stuk doorstappen loop ik op de Boskantse Broekstraat en zie ik een Mariakapel. De moeite waard om even een kijkje te nemen. Brabant moet nu haast wel in de buurt liggen. Via het dorpje Nederasselt, aan de Maas, beklim ik de John S. Thompsonbrug met daaronder een gigantisch Stuw- en sluizencomplex. De brug is ruim 500 meter lang en deze brug is tijdens Operatie Market Garden veroverd door luitenant John S. Thompson. Diens naam is tijdens de herdenking van september 2004 door zijn weduwe als eerbetoon aan de brug gegeven. Daarvoor was het gewoon de Graafse brug. Na de oversteek en afdaling loopt de route langs een monument. Op naar het Gemaal van Sasse.

We slingeren richting Ravenstein en volgen de dijk. Vlak voor binnenkomst van Ravenstein loop ik tussen de Maas en het pittoresk dorpje Neerloon. De spoorbrug van Ravenstein hoor en zie ik later al. Via een slinger door het dorp en niet onbelangrijk de Molen De Nijverheid loop ik naar het station. Maar niet met lege handen. Bij de Molen heb ik een 8 tal flesjes bier gescoord. In Wilskracht stadsbrouwerij (sinds 2016) worden ambachtelijke bieren gebrouwen, en ze smaken fantastisch!

10. Ravenstein – Oss West (17,8 KM)
Op het perron begint de wandeltocht al. Tijdens het uitchecken sta je eigenlijk al midden in de natuur. De trein zoeft weg en een koe loopt naar de bushalte. Wandel via het pittoreske Stationspad naar de geasfalteerd boerenlandweg parallel aan het spoor in de richting van de bestemming. Ik loop langs een saaie autoweg en het kost wat stappen maar uiteindelijk bereik ik dan de Herperduin. De eerste echte klim is optioneel, want er is een uitkijktoren met fantastisch uitzicht. Bovenop een stuifwal van 7 meter is een houten toren van 24 meter gebouwd. Boven aangekomen sta je dus 31 meter hoger en kun je even bijkomen en genieten van het fantastische uitzicht. Dus wat mij betreft zeker doen! Na het afdalen vervolg ik mijn route. Let goed op, want je loopt langs/over een mountainbike route. Ze vliegen je soms om de oren. Via de Klompven met pittoresk uitzicht (en als je goesting hebt kun je nog een duik nemen) vervolg ik mijn weg door de Herperduin. Het is een mooie groene loop. Het laatste stukje loop ik door Oss en via een kinderboerderij kom ik uit op station Oss West en dat vind ik best.

11. Oss West – ‘s-Hertogenbosch (27,2 KM)
Parallel aan het spoor in de richting van ‘s-Hertogenbosch loopt de Geffensestraat en ik loop daar langs. Ik sla linksaf in de richting van het roemruchtige FC Ruwaard maar loop zonder te stoppen door naar de Geffense plas. De lokale bevolking is verkoeling aan het zoeken bij deze plas en onder de bomen op deze warme zomerdag. Via een stukje bos loop ik richting Geffen, onderweg passeer ik de Joodse begraafplaats aan de Kraaijeven. Deze begraafplaats dateert van voor 1693 is vermoedelijk de oudste van Brabant en de laatste begrafenis vond plaats in 1908. In het dorpje Geffen loop ik om de Heilige Maria Magdalena kerk heen, een prachtige verschijning. Via een nieuwbouwstraat loop ik over een nieuw pad richting de spoorbaan en loop tussen de kerk en het spoor in. Ik steek het spoor over en loop over een boerenlandweg naar Nuland. Daar steek ik het spoor weer terug over en loop over een zandpad langs het spoor. Treinen halen mij op volle vaart in en de zon strak op mijn gezicht ploeg ik voort. Rosmalen ligt voor mij maar daar moet ik wel met een grote boog omheen om goed ‘s-Hertogenbosch binnen te komen. Dus ik steek de Graafsebaan over en loop langs het kanaal de Grote Wetering en passeer de achterkant van Rosmalen en loop naar Schutsluis Hintham. Het klinkt als een hitman film maar het is een stuk minder spannend. Via een tunneltje onder de A2 loop ik langs de Aa. Het is dan niet de Drentsche Aa maar toch ook niet verkeerd om langs te lopen. Verschillende groepen varen hier met bootjes heen en weer en genieten zichtbaar van hun mooi stukje ‘s-Hertogenbosch. Het laatste loop ik een klein stukje om vanwege broedende vogels bij De Bossche Pad. Ik ruil de Aa in voor de Dommel en loop nog langs de Vughterbrug en door naar het station. Je komt nog langs banketbakker de Groot waar je overigens de allerbeste Bossche bollen ter wereld kunt kopen.

12. ‘s-Hertogenbsoch – Tilburg (31,4 KM)
Ik verlaat het station via de achterzijde van het station en loop naar het Westerpark en verderop steek ik de Vlijmenseweg over en beklim een oude spoordijk. Als gevolg van de industriële revolutie nam de schoen- en leerindustrie in de loop van de 19e eeuw een vlucht en werd er een spoorlijn aangelegd tussen ‘s-Hertogenbosch, Waalwijk en Lage Zwaluwe. De bijnaam van deze lijn is dan ook de halve zolenlijn. Inmiddels is de spoorlijn opgebroken en kun je over een deel daarvan wandelen en/of fietsen. Kaarsrecht loop ik naar de Moerputten. Een prachtig natuurgebied met nog mooie uitzichten. Terwijl ik over de moerputtenbrug loop en zo om mij heen kijk waan ik mij in een paradijs. Natuurlijk is de brug zelf al een attractie op zich zelf. Een oude spoorbrug met de spoorstaven er nog in. Ik wandel verder door het groen en de Vlijmens Ven en het plaatsje Vlijmen zelf door naar de Loonse en Drunense Duinen. Onderweg word ik nog getrakteerd op een kop koffie door NS collega Guus. Die was in de buurt en had verse koffie bij zich. De temperatuur vandaag stijgt en de zon brand volop. In hemd en met goed gevulde waterflessen struin ik door zandvlaktes. Op het heetst van de dag ben ik een van de weinigen hier. De rest is verstandiger en blijft in de schaduw. De flessen raken toch sneller leeg dan gepland en gelukkig kom ik aan het eind van dit woeste stuk natuur een camping tegen. Daar willen ze mijn flessen vullen en kan ik weer door. Het is een flinke wandeling en de temperatuur ligt rond de dertig graden. Ik twijfel of ik een duik neem in de Norderplas bij de Kouwenberg maar besluit door te stappen. Ik beloof mijzelf een groot koud biertje bij de eindstreep en met die motivatie lukt het Tilburg binnen te wandelen. Overigens staan er tegenover het station nog wat oude wagons waar je heerlijk kunt neerploffen om te genieten van eerste klas service in Eetbar de Wagon.

13. Tilburg – Breda (34,4 KM)
Een overtreffende stap. Nog wat kilometers erbij dit keer maar de finish komt bijna in zicht. Ik verlaat het station en loop naar het Spoorpark, aangelegd op voormalig spoorterrein en gelegen naast de nog actieve spoorbaan tussen Breda en Tilburg. In dit park vind je ook de 35 meter hoge Kempentoren. Voor een mooi uitzicht over Tilburg, de spoorbaan en de omgeving moet je wel 192 treden beklimmen en bij de ingang moet je nog je bankpas tegen een betaalterminal houden (1,50 euro) om toegang te krijgen. Overigens als je uitgekeken bent mag je weer 192 treden naar beneden. Ik loop door naar Tilburg West en daar duik ik het bos in. Eigenlijk had ik dit stukje een beetje onderschat. Vooral bosgebied De Oude Warande en het Tilburgsbos is heerlijk ontspannend. Tijd voor meer actie en daarom loop ik door naar Gilze. Apachehelikopters vliegen om mijn oren dus ik ben ik de buurt van vliegbasis Gilze-Rijen, toch maar doorlopen voor meer rust en daarom loop ik door de Leemputten bij het plaatste Dorst. Over dorst gesproken… Ik pauzeer hier en drink mijn waterfles leeg en geniet van de stilte en de natuur. Breda ligt in de buurt en via de achterzijde loop ik naar het station. Nog een leuke tip: In de buurt van het station ligt brouwerij Frontaal. Prima plek ook om even in te slaan of uit te rusten met een goed glas bier.

14. Breda – Roosendaal (39,5 KM)
De laatste etappe. En gelijk een klapper. 40 kilometer lang de benenwagen aanzetten. Ik loop het station uit en via park Valkenberg door het mooie centrum van Breda naar het Mastbos. Bomen van meer dan 500 jaar oud vind je hier. De naam is overigens ontleed aan de grove dennen die men ook wel mastbomen noemt. Ze werden gekapt en er werden scheepsmasten van gemaakt, onder andere voor de VOC schepen. Leuk om te weten toch? Dit is een populair stukje natuur want ik tref veel mede wandelaars aan en word regelmatig ingehaald door 60 plussers op e-bikes. Langs de turfven loop ik naar het Vlonderpad. Een mooi stukje dwars door kwetsbaar gebied, dus blijf aub op het pad. Vanuit het groen moet ik weer een geasfalteerde weg op om vervolgens de drukke A16 en de spoorlijn Antwerpen-Breda over te steken. Nu is de wandelings eigenlijk wat minder maar door gebrek aan alternatief noodzakelijk over asfalt wat gedeeld wordt met fietsers, brommers en auto’s. En niet iedereen is altijd even vriendelijk, let dus goed op je mede weggebruiker of misbruiker. Daar waar mogelijk probeer ik een groenstrook mee te pakken en soms lukt dit goed. Zo volg ik later een behoorlijk lang stuk de turfvaart waar eigenlijk alleen wandelaars over kunnen. En door de rust een mooi moment voor een pauze. Ik loop kilometers in de rust maar helaas moet ik nog een keer naar zo’n vervelende asfalt weg met net iets te hard rijdende auto’s en breed fietsende bejaarden. Pas in de buurt van het plaatse Rucphen kan ik mijzelf weer verstoppen in de bossen. Het is Augustus dus ik kan ook nog eens genieten van de bloeiende Heide in de Rucphense Bossen. Ik loop zonder kennisgeving Roosendaal binnen door hoog gras over een dijk achter een nieuwbouwwijk. Langs een militair trainingscentrum door het stedelijke gebied en het Vrouwenhofpark, de Markt en Emile van Loonpark loop ik de laatste stappen naar het station. Ik heb mijn eindbestemming bereikt. Route 3600 is uitgelopen.

RouteTrajectKM'sDatum:.GPX
3600 - 01Zwolle - Olst26,11 maart 2021Download .GPX
3600 - 02Olst - Deventer16,614 november 2020Download .GPX
3600 - 03Deventer - Zutphen18,830 maart 2021Download .GPX
3600 - 04Zutphen - Brummen22,010 maart 2021Download .GPX
3600 - 05Brummen - Dieren20,318 november 2020Download .GPX
3600 - 06Dieren - Arnhem23,518 april 2021Download .GPX
3600 - 07Arnhem - Elst15,822 maart 2021Download .GPX
3600 - 08Elst - Nijmegen Dukenburg19,23 april 2021Download .GPX
3600 - 09Nijmegen Dukenburg - Ravenstein24,18 april 2021Download .GPX
3600 - 10Ravenstein - Oss West17,81 mei 2021Download .GPX
3600 - 11Oss West - 's-Hertogenbosch27,230 mei 2021Download .GPX
3600 - 12's-Hertogenbosch - Tilburg31.49 juni 2021Download .GPX
3600 - 13 Tilburg - Breda34,416 juni 2021Download .GPX
3600 - 14Breda - Roosendaal39,525 augustus 2021Download .GPX
Route 3600Zwolle - Roosendaal336,7Download ZIP