Treingesprek met Anja

Anja (35)

In Groningen begin ik mijn dienst met de Intercity naar Den Haag. Aangekomen op Den Haag Centraal kom ik Twitteraar @tribbleslayer_1 tegen. Ik mag gelukkig gewoon Anja zeggen. Anja komt uit Voorschoten en is net klaar van haar werk in Den Haag . Ze is werkzaam bij een deurwaarderskantoor als executiemedewerker. ‘Tijd voor koffie?’ vraag ik. Anja lust wel een cappuccino. Voor het station -aan het Koningin Julianaplein- nemen we plaats op het bankje met boven ons een licht dreigend wolkendek, maar de neerslag blijft gelukkig uit.
Gewapend met twee treinabonnementen reist Anja vaak met de trein. Een abonnement van het werk -traject vrij Leiden-Den Haag- en een kortingsabonnement (oude voorwaarden) in eigen bezit.

Executiemedewerker…heftige baan lijkt me?
Ja, verschrikkelijk. Mensen onderschatten vaak de hoeveelheid agressie waarmee ik te maken krijg tijdens mijn werk. Ik heb zelfs al eens een pistool op mijn hoofd gehad. Als executiemedewerker hou ik me bezig met ondersteunende werkzaamheden in het executietraject met betrekking tot gelegde derdenbeslag, zoals het versturen van incasso’s en dwangbevelen. Bijvoorbeeld als een boete van het CJIB niet wordt betaald dan brengen wij deze naar de persoon en kunnen eventueel beslag gaan leggen. Ik hoef zelf niet naar de mensen toe, dat doen de deurwaarders. Wel heb ik 2 jaar de deurwaardersopleiding gedaan maar daar ben ik mee gestopt toen ik erachter kwam dat ik nooit meer auto kon rijden. Ik kon dus ook mijn stage niet doen omdat je als deurwaarder wel met de auto op pad moet.
In september ga ik overigens starten met een andere opleiding. Sociaal Juridische Dienstverlening (SJD) omdat ik wel toe ben aan iets anders. Ik kan dan veel verschillende richtingen op.’

Ja mag niet meer autorijden?
Ja, mijn lichaam maakt heel weinig rode bloedcellen aan. Mijn HB-waarde is 2.5 en daarom heb ik soms bloedtransfusies nodig. Het is een erfelijke aandoening.  Daar ben ik in 2008 achter gekomen na onderzoek. Als ik van hier naar de trein een sprintje zou trekken dan val ik om. Ik moet me niet te druk maken. Ook in de auto, wanneer ik daar een keertje schrik kan ik moeilijk midden op de snelweg tot rust komen. Ik moet dus wel met het openbaar vervoer.’

En in de trein? Nog verbeterpunten?
De drukte in de treinen in de spits vind ik verschrikkelijk. Daar kan ik niet tegen. Soms laat ik wel tot twee tot drie sardienblikken (volle treinen) gaan, vanwege de drukte. Het is ook wel een angst eigenlijk, volle treinen. Ik kan geen lange afstanden staan. Ik ben al eens onderuit gegaan in een volle Sprinter, dat maakt ook wel dat ik niet blij ben met volle treinen. Warme of juist koude treinen zijn trouwens ook niet gunstig voor me. De grote verschillen/extremen qua temperatuur maken het zwaar.’

We zijn nu op Den Haag Centraal station. Vind je het als frequent gebruiker wel een mooi station geworden?
Ik vind het wel mooi maar ik had toch liever dat het station wat meer afgesloten was. Vooral ‘s avonds zijn er hier soms figuren waar ik me niet prettig bij voel. Ik loop hier dan niet al te graag rond. Ik reis altijd van en naar Leiden dus op beide stations kom ik regelmatig en wil ik me wel veilig voelen. Wat mij betreft komen hier ook poortjes, en dan niet op kniehoogte zoals op Rotterdam Centraal. Daar stap ik zelfs nog zo overheen.’

Op station Leiden staan poortjes, maar die zijn nog niet dicht. De lokale politiek is tegen, de NS is voor. Wat vindt jij?
Dicht! Liefst gisteren nog. Ook hier in de avonduren vaak ongure types. Veel verslaafden lopen hier rond. Niet alleen in de hal maar ook voor de Jumbo. Ze stappen ook vaak in de trein om te bedelen. Op Den Haag (HS) stappen ze dan vaak weer uit. Erg vervelend. Als de poortjes dicht zijn dan zou dat een hoop ongure types schelen op het station en ook in de trein denk ik. De passanten van de tunnel zijn voornamelijk voor het Leids Universitair Medisch Centrum. De vaste bezoekers zonder OV Chipkaart een passagepas geven lijkt me een goede oplossing.’

Is er een station in Nederland welke je erg mooi vindt?
Hm.. Ze hebben allemaal goede en slechte dingen. Een hoop stations zijn in verbouwing zoals Delft. Als de kinderziektes eruit zijn is het een prachtig station.’

Nog een positieve ervaring gehad met een treinconducteur?
Ja, een tijdje terug nog. Er was een storing bij de automaten op het station en ik kon daardoor mijn trajectabonnement niet ophalen. De automaten gaven foutmeldingen. Ik ben toen naar de conducteur gegaan, en kon op mijn mobiele telefoon een betalingsbewijs laten zien. Na verificatie gaf de conducteur mij een briefje mee dat ik ook weer kon terugreizen die dag.’

Als ik je twitterprofiel bekijk vallen me twee dingen op: Tribbleslayer als username, en
waiting for a mad men in a blue box… in je bio. Kun je deze nader verklaren?
Tribbleslayer komt van Star Trek. Het zijn een soort piepende balletjes wol. Ik zit bij de Star Trek fanclub The Flying Dutch en wij hadden een fanclubdag met een spel Tribble-meppen. Ik mepte iets te hard en het spel was niet meer te gebruiken, dus sindsdien Tribbleslayer (naar Buffy Vampire Slayer).
De mad man in a blue box… komt uit een Britse tv serie Doctor Who. Daarin reist een alien met een compagnon door de tijd en de ruimte. Hij noemt zichzelf The Doctor en mad man in a blue box…

Nog een quote wat in je opkomt?
Let it go. Soms moet ik dat tegen mezelf zeggen als er wat minder leuks gebeurt op het werk. Let it go.’

Bloedtransfusies, maak je je daar druk om?
‘Sinds 1 januari zijn de voorwaarden voor bloedtransfusies veranderd. Zo’n bloedtransfusie heb ik af en toe toch wel nodig. Ik kom nu niet altijd meer in aanmerking voor een vergoeding en het kan dus zijn dat ik nu ineens 1100 euro zelf moet betalen per bloedtransfusie. Ik ben hier zo blij maar, maar niet heus. Ik verdien niet zoveel dat ik dit elke keer kan betalen. Maar ik heb het toch wel nodig. Ook bloeddonoren zijn hard nodig, dus blijf geven of meld je aan. Je helpt er heel veel mensen mee. Doen! Je helpt er mij ook mee. Je red er echt levens mee. Zonder bloeddonoren houdt het op een gegeven moment op. Dan is het exit.’

Kunnen we nog afsluiten met een liedje?
Ik Moest er vandaag aan denken toen ik iedereen zag rennen op het station: opzij, opzij van Herman van Veen. Wat een berg haast en stress!

1 Comment

  • Pien

    27.07.2015 at 18:15

    Als ik dit verhaal/interview lees krijg ik een duidelijk beeld van hoe het om gaat in en rondom de trein. Leuk geschreven.