Route 3600

Vanaf station Zwolle vertrekken treinen in alle windrichtingen. Zo vertrekt er ook de Intercity van Zwolle via Deventer, Zutphen, Arnhem, Nijmegen, ‘s-Hertogenbosch, Breda naar Roosendaal. Binnen de spoorwereld noemen we deze trein Intercityserie 3600. De geboorte van #Route3600
01. Zwolle – Olst (26,8 KM)

Gelijk een stevige wandeling. Deze wandeling start bij de Smullers op station Zwolle (centrumzijde). Niet dat ik mijzelf gelijk vol stop met gefrituurd voedsel, maar gemotiveerd en met een zak vol gezonde proviand loop ik via de Oosterlaan een stuk parallel langs het spoor en steek deze over door de in 1883 gebouwde oude Hoge Spoorbrug te beklimmen. Ik loop via de buurt Schellerlanden naar het bijbehorende Schellerpark en al snel laat ik de stad achter mij en laat ik mij omringen door groen. Via de uiterwaarden en beklim de dijk. Onderweg passeer ik de Kolenhaven. Waar nu nog de oude spooraansluiting met de IJsselcentrale goed zichtbaar. In alle rust loop ik kilometers door over de dijk met prachtig uitzicht over de IJssel. Ik geniet van vergezichten, de vele vogels en ooievaarsnesten. Bij Herxen klim ik van de dijk af en duik ik een smal pad tussen twee wateren in. Gigantisch veel vogels waaronder heel veel anseriformes waren goed op de hoogte dat de meteorologische lente begin maart begint. Oorverdovend. Al snel gaat het omgevingsgeluid over in voorbij razende auto’s en motoren. Het pad loopt verder langs de N337. Wat wel weer even schakelen is voor mij. Ik loop door totdat ik in Wijhe aankom en met rechts het pontje (Wijhese veer) en links het dorp zelf ga ik even bijkomen op een bankje met de zon op mijn bol en een broodje in mijn hand. Na de oversteek van de N337 met gevaar voor eigen leven passeer ik nog een tankstation en loop tot aan het treinspoor door en loop met de weg mee. Zo snel als ik in de drukte terecht kwam, zo snel ben ik er gelukkig ook weer uit. Ik loop ineens over een pittoresk landweggetje en links passeert in alle stilte een Intercity. Maar van die N337 ben ik helaas nog niet af, die doemt weer op aan mijn rechterkant (Barloseweg). Deze steek ik nogmaals over en loop ik langs de Barlosche Kolk richting Fortmond en passeer velden en zet mijn voeten op een leeg en nieuw geasfalteerd wegdek wat wel een mooi contrast geeft eigenlijk. Via het plaatsje Den Nul zet ik koers naar Olst en niet veel later loop ik het in een bocht liggend perron op.

02. Olst – Deventer (14,8 KM)
Schouderklopje voor vandaag, want het is zo’n frisse weekenddag met in het begin nog demotiverende koude druppels die uit het wolkendek vallen. Samen met Susan (uut Grunn) loop ik dit stuk en met aan de finishlijn een fantastisch en prachtige stad Deventer. De motivatie om te lopen is er dus, en met slechts een kleine 15 kilometer is deze wandeling is voor velen zeker wel te doen. Eerst maar even een wist-je-datje. De spoorlijn tussen Deventer en Olst is maar enkelsporig. Het tweede spoor is ooit eens opgebroken door de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog, maar zoals we kunnen zien, nooit terug gelegd. Wie goed kijkt ziet wel dat de bovenleidingportalen ruimte biedt voor een tweede spoor. Dus of we er ooit weer een tweede spoor bij gaan krijgen, is de vraag die tot op de dag van vandaag nog niet beantwoord is. De trein rolt station Olst binnen en zodra ik uitstap en Susan tref beginnen we gelijk aan de wandeling. En in de eerste meters passeren we al een supermarkt (Olst). Good to know. Via wat straten arriveren we in een parkje waar je ook een kinderboerderij treft.  Als de Jan Schamhartstraat bijna de Rijksweg begint aan te raken passeren we een Luchtdoelterp. Een souvenir uit de Koude oorlog nog. Deze terp was gebouwd om daar een luchtafweergeschut op te kunnen plaatsen. Dat is nu gelukkig niet meer nodig. Een klein stukje verder lopen en we staan ineens in een bosgebiedje met aan het eind nog een Hospitaalbunker (aan de Haereweg) en er is ongetwijfeld nog meer te vinden voor de liefhebber. Eenmaal het bos uit gekropen zien we Kasteel de Haere al liggen. De Rijksweg N337 is bijna als een vloek tijdens het wandelen, want we komen deze weg ook nu weer tegen.Na het oversteken van deze gevaarlijke weg met snelrijdend verkeerd lopen we nog een stuk langs de uiterwaarden en met de provinciegrens Overijssel en Gelderland ten midden van de IJssel voelt het al snel alsof we de grenzen aan het opzoeken zijn. Met IJssel aan de rechterhand doemt in de verte Deventer al op. De spoorbrug blijft imposant om te zien, maar ook de binnenstad is de moeite waard om je ogen goed de kost te geven. Mijn gouden tip: Loop via bierencafé de Heks en haal je welverdiende versnapering aan de bar. Proost

03. Deventer – Zutphen (18,8 KM)
Eind maart 2021. De zon schijnt volop en het broedseizoen is begonnen. Ik loop dwars door de binnenstad van Deventer richting de IJssel. Deze steek ik dit keer wel over en via de Bolwerksplas zet ik mijn stappen voort. Ik blijf in de provincie Overijssel, ook al ligt Gelderland op steenworpafstand. De grote IJsselbrug waar de A1 over loopt komt dichterbij. En ook de oversteek naar Gelderland zit eraan te komen. De IJssel loopt wel gewoon door en laat zich niet stoppen. De IJssel blijf ik daarom ook volgen. En we slingeren samen door het landschap richting Zutphen. En dan loop ik tegen Ruïne De Nijenbeek aan. De historische overblijfselen vormen een onlosmakelijke eenheid met het omringende IJssellandschap. Het schijnt dat hier de ijsvogel zich ook regelmatig laat zien. Helaas kan ik dit zelf niet bevestigen. Alvorens je de ruïne, of eigenlijk kasteel volledig in beeld krijgt passeer je de ‘poortwachter’. Oftewel een fantastische populier. En niet zomaar een, het is inmiddels de oudste populier van Nederland. De stoere Canadese populier (populus x canadensis “serotina”) staat er sinds 1880 en heeft nu een omvang van maar liefst 7,46 meter. Het prachtige landgoed is niet toegankelijk voor mensen, maar de natuur geniet er zichtbaar van. Snel met vervolg, want populier en kasteel trekt aardig wat volk aan. Ik passeer nog wat dijken en kom een half e-bike fietsenfabriek tegen maar in de verte zie ik mijn bestemming al liggen. Ook een fantastisch mooie stad, Zutphen. Ik loop over de dijk langs de IJsselstroom en zie treinen over de prachtige (wederom!) IJsselspoorbrug rijden. Ik loop hier onderdoor en klim de naastgelegen (oude) IJsselbrug op. Via een woonwijk en een stukje stadscentrum bereik ik het station van Zutphen. Ook nu weer onder de indruk geweest van wat je onderweg ziet en hoe gemakkelijk je kilometers maakt en je bestemming bereikt. Tijd voor een koud biertje!

04. Zutphen – Brummen (22 KM)
Attentie: De gelopen route zoals hieronder omschreven voldeed niet volledig aan mijn verwachtingen. Daarnaast is het stuk rondom Het Ganzen Ei erg moeilijk te omschrijven en eigenlijk doelloos. Daarom heb ik de route achteraf veranderd en uitgebreid. Hieronder de foto’s en Strava view van de gelopen route op 10 maart 2021. Er volgt binnenkort een update. 

Niet ‘s werelds meest spannende route maar ontspannend is het wel. Via het centrum van Zutphen en een smal steegje loopt de route naar de Vispoort. Met een park, haven en eigen straat. Met de IJssel aan je rechterhand en residentie aan je linkerhand bewandelen we de dijk tot aan de Nieuwe IJsselbrug. Het mag dan wel Nieuw zijn, het is niet echt een schoonheid. Wel brengt het ons naar de overkant en na te zijn uitgewaaid en geterroriseerd te zijn geweest door gemotoriseerd verkeer lopen we al snel weer in alle rust over de Brummense Bandijk. Maar we zijn er nog niet, doorstappen dus. Over mooie dijkjes, langs prachtige huizen loopt de stappenteller door.

Het volgende is optioneel maar de moeite waard als je het niet erg vindt om zelf te zoeken naar de juiste ingangen en door bosjes kruipen je blij maakt. We nemen de afslag Weg naar Het Ganzen Ei. Na een stukje stappen ligt in de bocht een boerderij van Staatsbosbeheer/Natuurmonumenten. Voorbij de bocht en het einde van de boomrij tot aan de weg duik je het weiland in. Een beetje zigzaggen en slalommen kun je er een route vinden en het is mij gelukt om Haasjes, duizenden ganzen en zelfs reetjes tegen te komen. Je komt uiteindelijk weer terug op de Weg naar Het Ganzen Ei. Je kunt er ook voor kiezen een pad richting de IJssel te nemen en daar te ontspannen. Aan het eind lopen we de zelfde weg weer terug tot daar waar we de Weg naar Het Ganzen Ei namen. We vervolgen onze weg naar Brummen en slaan dus linksaf. Als de dijk en een fietspad elkaar raken vervolgt de route zich over het fietspad. Misschien leuk om te weten, op dit ‘kruispunt’ kun je verse eieren kopen bij de boerderij. Neem dus kleingeld mee als je daar goesting naar hebt. Niet veel later kom je uit onder de N348 en loop je via het dorp Brummen naar het treinstation. Geen grote wandeling, maar wel weer een traject afgevinkt.

05. Brummen – Dieren (20,5 KM)
Als je op het perron staat van station Brummen heb je al het gevoel van vrijheid. Het dorp inlopen hoeft, de kompas geeft de richting van de Veluwe aan. Ik loop langs Kasteel Engelenburg, nu een zeer chique hotel en gevestigd in een 17e-eeuws kasteel met slotgracht, groot landhoed en golfbaan en elegante horeca voorzieningen. Bij het vervolgen van het pad heb je mooi zicht op de golfbaan. Met het kasteel in de rug loop ik richting de Rhienderense Beek. Over landweggetjes en door een bos over het Hallsepad naar het dorpje Hall. Via de oude begraafplaats en de Dorpsstraat naar de Zwarteweg, een geel zandweggetje. Een tijd later steek ik het spoor over van de Veluwse Stoomtrein Maatschappij en loop ik de Markvoortbossen in. Een stuk verder over het zandpad banjeren loop ik langs het Heidekapel. Een Nederlands Hervormde kerk, mooi vormgegeven in een mooie omgeving. Als je behoefte hebt aan groen, dan loop je goed. De Veluwezoom loop je zo op. Een stevige maar prachtige wandeling door groen, groen en groen. Zelf ben ik een uur lang niemand tegengekomen. Wat heerlijk! Pas toen ik dichterbij Dieren kwam, kwamen de wandelaars weer tevoorschijn. Via de Carolina Berg loop ik naar het station. De klim aan het eind was nog wel een pittige. Maar de moeite waard. Het vervolg van Dieren naar Rheden loopt ook over de Carolina Berg. Dus geen paniek als je ‘m nu gemist hebt.

06. Dieren – Arnhem (23,5 KM)
Blablabla

07. Arnhem – Elst (15,8 KM)
Arnhem Centraal Station. In 2015 opgeleverd en winnaar van onder andere De Nationale Betonprijs (2015) en de Architizer A+ award (2016). In de centrale hal waar de wandeling begint zal de ‘wokkel’ zoals de lokale bevolking het noemt wel direct opvallen. De Fronttwist (wokkel dus) draagt het schaaaldak constructie. Via het trolleyplein voor het station beklimmen we de Nelson Mandelabrug, over de Nederrijn. Eenmaal overgestoken nemen we de trap naar beneden en kun je ook goed zien wat er onder de brug hangt.

HUIZEN – WIND – DE STROOM – DE VERTE – DE UTOPIE – INDONESIE – DE BOTEN – DE ZEE – BLAUWE LUCHT (1993 tijdens het evenement Sonsbeek ’93 door Rémy Zaugg)

Langs het oude ‘t Veerhuis Meijnerswijk door de uiterwaarden van de Nederrijn. Om de plas van Bruil heen door het gebied Meinerswijk. Dit gebied is erg interessant. De vroegste sporen van bewoning van het gebied gaan terug tot de tijd van het Romeinse Keizerrijk. Maar ook recentere geschiedenis is er geschreven. Zo is er nog het een en ander terug te vinden van de IJssellinie, de verdedigingslinie die liep van Nijmegen tot aan Zwolle. Naast de prachtige natuur ook nog geschiedenis te vinden dus. Wijk gerust een beetje af van de route, want niet alles kom je tegen, zolang je uiteindelijk maar op de Drielse Dijk uit komt. Loop bijvoorbeeld om voor de Oud Romeinse Vesting. Via de doorlaarbrug loopt de route verder via het Hannestraatje en Romeinse Tuin De Steenen Camer. We volgen eigenlijk sinds de doorlaatbrug, vlak voor de Drielse Dijk De Romeinse Limespad al. Al zullen we maar een klein stuk volgen, wel leuk om te weten. Langs de spoordijk lopen we onder station Arnhem Zuid door. Parelel aan het spoor lopen we door een groenstrook richting Elst. Volg de route op papier of GPX bestand. Niet alle kaarten herkennen het volgende stuk. We volgen het pad door weilanden en komen uit bij een nieuwe spoorbrug en lopen zo Park Lingezegen binnen. Dit park loopt tussen Elst en Arnhem Zuid en brengt ons naar Elst en daarmee ook het station.

08. Elst – Nijmegen Dukenburg (19,2 KM)
Station Elst, ook al ziet het er klein uit, best een druk station. De spoorlijn is er best druk en je hebt zelfs een afsplitsing naar de betuwelijn (Tiel) en de betuweroute. Maar wat ook een leuk feitje is, is dat op station Elst zanger Pierre Kartner is geboren. Zijn vader was er destijds stationschef. Via het stationsplein aan de achterzijde verlaten we het station. Vroeger vond je hier rangeersporen, nu een betegeld terrein. Al snel is het gedaan met de rust want we lopen over de Aam langs de Nieuwe Aamsestraat richting de snelweg A325. Eenmaal overgestoken kom je dan uit op de Rijnwaalpad, een fietssnelweg tussen Arnhem en Nijmegen. Omdat het fietspad wat lager ligt dan de weg is het verstandig om via de weg mee naar beneden te lopen. Zonde om hier je been al te gaan breken.

Als je goed oplet kom je het Vierdaagsebos tegen. Aangelegd ter gelegenheid van de 100e Nijmeegse Vierdaagse in 2016. Blijf de fietssnelweg volgen en loop onder de Betuweroute door en zelfs het knooppunt Ressen passeer je zonder moeite. Even van het fietspad af om linksom sportclub Bemmel te lopen. Als je geluk hebt (of pech) is er net een voetbalwedstrijd gaande. In het kerkdorpje Ressen (130 inwoners) vind je een van de oudste kerken van Nederland.

We lopen Lent binnen en naast een bioscoop tref je ook de Lentse Plas aan, een prima pauzeplekje op het strand. Via een bruggetje lopen we naar door de gemeente Nijmegen geannexeerd buurtgemeenschap ‘t Zand en zie je de uitbreiding van Lent goed zichtbaar. Uiteindelijk loopt de weg tot Fort Lent, aan de oever van de Waal. Een evenementen locatie voor al uw feestjes en partijen. De weg loopt door naar het stadseiland (veur-Lent), op de Oosterhoutsedijk vind je wat horeca met prachtig terras of take-away.

Treinen kruipen over de spoorbrug, en links zie je de stad Nijmegen mooi liggen. Hier geraken wij nu, want de route loopt door naar de wat nieuwere brug over de Waal, de oversteek. Tussen de Spoorbrug en de Oversteek in zie je links de oude fabriek van Honig liggen. Nu een leuk cultureel gebeuren inclusief bierbrouwer. Leuk om eens langs te gaan. Als we de oversteek gemaakt hebben en per trap weer beneden zijn lopen we naar we tussen de Waalhalla (ja echt) en Cultuurspinnerij De Vasim in. Aan de linkerkant vind je een trappetje naar beneden en we snijden een stukje af. Ondertussen zie je de graffiti kunsten al verschijnen. Van Uiterwaarden en de Waal naar industrie. Dat is wat waar we nu naar onderweg zijn. Via de Weurtseweg en de Weurtse Sluis lopen we over de Westkanaaldijk. Op de grens met het dorpje Weurt. Het fietspad wordt smaller maar een wandelpad verschijnt op de dijk. Met grote cargo schepen links en autogarage bedrijven rechts volgen we de Maas-Waalkanaal tot aan de N326. Een gouden M doemt op en ook zie je de treinen passeren. Station Nijmegen Dukenburg ligt verstopt achter de meubelboulevard.

09. Nijmegen Dukenburg – Ravenstein (24,1 KM)
Station en winkelcentrum Dukenburg laat ik achter me. Via het Geologenpark door een woonwijk snel naar de Staddijk naar recreatiegebied Berendonck. Onder de rook van Nijmegen en met een heus Thermen. Je bent zo in het groen en langs een groot golfpark vind ik mijn weg richting Alverna. Een dorpje gelegen tussen Nijmegen en Wijchen. Via het pittoreske Wijchensche Ven en door een stuk bus langs een prachtig gelegen katholiek kerkhof en kerk.

Na een flink stuk doorstappen loop ik op de Boskantse Broekstraat en zie ik een Mariakapel. De moeite waard om even een kijkje te nemen. Brabant moet nu haast wel in de buurt liggen. Via het dorpje Nederasselt, aan de Maas, beklim ik de John S. Thompsonbrug met daaronder een gigantisch Stuw- en sluizencomplex. De brug is ruim 500 meter lang en deze brug is tijdens Operatie Market Garden veroverd door luitenant John S. Thompson. Diens naam is tijdens de herdenking van september 2004 door zijn weduwe als eerbetoon aan de brug gegeven. Daarvoor was het gewoon de Graafse brug. Na de oversteek en afdaling loopt de route langs een monument. Op naar het Gemaal van Sasse.

We slingeren richting Ravenstein en volgen de dijk. Vlak voor binnenkomst van Ravenstein loop ik tussen de Maas en het pittoresk dorpje Neerloon. De spoorbrug van Ravenstein hoor en zie ik later al. Via een slinger door het dorp en niet onbelangrijk de Molen De Nijverheid loop ik naar het station. Maar niet met lege handen. Bij de Molen heb ik een 8 tal flesjes bier gescoord. In Wilskracht stadsbrouwerij (sinds 2016) worden ambachtelijke bieren gebrouwen, en ze smaken fantastisch!

Proost

10. Ravenstein – Oss West (17,8 KM)

11. Oss West – ‘s-Hertogenbosch (27,2 KM)