van station Almelo naar station Oldenzaal (33,3 KM)
Ik loop de route omgekeerd en begin in Oldenzaal de tocht via Hengelo naar Almelo. Het is eind februari en ik loop in mijn t-shirt. De zon schijnt prettig en het is dorstig weer. 33,3 kilometer staat gelijk aan tenminste drie biertjes bij afloop, een vooruitzicht dat motiveert om door te stappen.
Nadat je door de lucht van net gebakken brood gelopen hebt zie je ingepakte vliegtuigen opdoemen. Twente Airport is niet echt meer in gebruik maar toch staan er nog enkele kisten, volledig ingepakt in plastic geparkeerd. Het vliegveld is omgeven door natuur, dus het is er prima wandelen, extra fijn dat je niet gestoord wordt door het geluid van vliegtuigen maar gewoon de specht en andere bosbewoners hoort.
Er volgt een sightseeing door Hengelo, via Hengelo-Oost door de achtertuintjes naar het centraal station van Hengelo en het Hazemeijer-complex uit 1907, een oud industrieel terrein dat nu herontwikkelt is. Je vindt er nu een kunst- en techniekmuseum, brasserie en vrijetijd activiteitencentra. Terug door een stuk stad van Hengelo waar je voor mijn gevoel wel erg lang als voetganger staat te wachten bij verkeerslichten. Ik loop veel tijd stuk hier. Paralel aan het spoor is een fietssnelweg naar Borne waar we oven heen lopen. Hier kan weer de nodige meters gemaakt worden.
Bij station Borne is nog een koffiebar voor een korte pauze. Via landweggetjes naar Zenderen en door richting Tusveld waar ik verloren loop. De route die ik bedacht heb volgt het spoor richting Almelo maar ik loop tegen een gesloten hek aan met een verboden toegang bord. Het pad langs het spoor is geen wandelpad en daar wil ik dan ook niet langs lopen. Er zit niets anders op dan een stuk terug te lopen en een alternatief te bedenken (dit alternatief is verwerkt in de route hieronder).
Een half uur later dan ik berekend had kom ik aan in Almelo. Op een zonnig terras tref ik Robert en is het een fantastisch excuus om samen te proosten op het mooie weer.