van station Lommel naar station Hamont (19,9 KM)
De oplettende volger heeft al gemerkt dat ik in 2026 niet veel van de IJzeren Rijn gewandeld heb. Het is dan wel een stuk in België, dicht bij de Nederlandse grens, maar lastig bereikbaar. Ik heb wel pogingen gedaan, maar die strandden door verstoringen op het spoor, vertragingen of geplande werkzaamheden. Maar mijn wens om voor eind 2026 de IJzeren Rijn uit te wandelen, gaat uitkomen. Ik plan een weekend in om de laatste twee etappes te doen.
Ook deze dag heeft het wat moeite gekost om Lommel te bereiken. Per trein, per vervangende bus en vervolgens nog eens per trein bereik ik uiteindelijk Lommel. Ik begin dan ook gelijk aan de wandeling, want er resteren nog maar vier uurtjes daglicht. Gelukkig is het deze zaterdag wel een prachtige wandeldag, met zon tot de ondergang.
Ik laat het treinstation achter mij en loop via twee smalle straatjes, Einde en de Spoorwegstraat, al snel weer terug naar de IJzeren Rijn, waar het wandelpad direct langs de hoofdbaan loopt, zonder hek. In Nederland zou dat niet kunnen, in België is dat iets gebruikelijker. Zo, in een bosrijk gebied, langs het spoor en in een nationaal park, is dit mooi wandelen.
Verderop kom ik op een industrieweg, waar veel trailers en vrachtwagens geparkeerd staan. Vrachtwagenchauffeurs kamperen er en kijken wat verrast op als ik, de wandelaar, daar ineens aan kom lopen. Verderop ligt station Overpelt. Dat hadden ze vast nog over, denk ik, want het perron stelt niet veel voor. Tegels ontbreken, het ligt superlaag en is modderig, maar je kunt er wel van begin tot eind overheen wandelen. Dat maakt een saaiere doorgaande weg overbodig, al volgt die niet veel later alsnog.
Neerpelt zelf heeft een mooi station met wat meer sporen. Toen de IJzeren Rijn in 1879 werd aangelegd, bouwde de maatschappij Grand Central Belge het huidige stationsgebouw. Daarvoor stond er een veel kleiner station. Het station is ook nog enige tijd de eindbestemming geweest voor reizigerstreinen. In 2014 werd Hamont weer heropend en reed de trein opnieuw verder. Het stationsgebouw is samen met de nabijgelegen twee seinhuizen, van het type Saxby, de moeite waard om even bij stil te staan.
Ik volg de spoorlijn tot het kanaal en loop over een oude spoorbrug, die nu in gebruik is als wandel- en fietsbrug, om vervolgens af te dalen naar het pad langs het kanaal. Hier ga ik flink wat meters maken over het jaagpad. Het is een prachtige namiddag. De zon zakt en schijnt door de goudkleurige herfstbladeren die nog aan de bomen hangen.
Vlak voordat het kaarsrechte kanaal een bocht maakt, verlaat ik het pad en loop ik terug naar het treinspoor. Daarmee kom ik alweer in Hamont uit, mijn eindbestemming van vandaag.
In Hamont verblijf ik in een hotel om de volgende dag mijn laatste etappe te lopen, van Hamont naar Weert. De etappes tussen Weert en Mönchengladbach had ik eerder al gelopen.
Het is wel een leuk gegeven dat Robert op station Hamont op mij staat te wachten. Hij loopt morgen mee naar Weert, maar eerst een hapje eten en een kroegentocht door Hamont.