van station Gronau naar station Hengelo (20,8 KM)
Is dit een wandeling van de toekomst? Enschede is nu een kopstation en aan de Duitse zijde vertrekt enkel de stoptrein naar Gronau maar ooit is het de bedoeling er een Intercity komt te rijden tussen Münster – Gronau – Zwolle, ergens na 2040, misschien. Als er eerst een draadje wordt gespannen boven het spoor tussen Enschede en Münster. Maar met deze wandeling ben ik wel alvast op tijd om een voorverkenning te doen en dus stap ik in Gronau uit het dieseltreintje van de Deutsche Bahn.
Voor Das rock’n’popmuseum heb ik vandaag geen tijd, wel voor de wijkjes van Gronau waar ik doorheen loop onderweg naar Nederland. Vlak voor de grens word ik door infra- en natuurinrichting gedwongen over de drukke Enscheder Strasse / Gronaustraat te lopen. De grens over, waar ik niet opgewacht wordt door de grenspolitie, en dus ongestoord, direct na passage, rechtsaf kan slaan en in de bosjes verdwijn. De grens loopt door de Glanerbeek, en ik blijf aan Nederlandse zijde volgen, onder het spoor door en sla af naar het treinstation van Glanerbrug.
Deze spoorlijn is een beetje als een knipperlicht geweest. Drie jaar na de opening van de spoorlijn Zutphen – Hengelo (1865) is de verlening naar de Duitse grens, Glanerbeek. 17 jaar later werd de spoorlijn doorgetrokken naar Gronau. Glanerbeek sloot maar kwam toch weer later terug als Glanerbrug. De spoorlijn sloot voor reizigersvervoer in 1951 maar in 1959 ging deze terug open toen er twee Duitse rijtuigen aan de InterCity Amsterdam-Enschede gehangen werden voor een doorgaande verbinding naar Münster (tot 1968). De treindienst kromp weer, tot 1 trein per dag, dat ook stopte met rijden in 1981. Sinds november 2001 rijden er dan weer terug treinen op dit baanvak en vandaag de dag zelfs elk half uur een regionale trein van DB. Hopelijk blijft het spoorlijntje rendabel.
Vanaf Glanerbrug loop ik over een zandpad, legaal, langs het spoor en volg ik dit pad tot aan het volgende station, Enschede De Eschmarke. Hier moet ik even links- of rechtsom om de route te kunnen vervolgen en kom al snel in de buitenwijken van Enschede terecht. De Spoorlijn ligt diep verscholen, omgeven door mooie hoge bomen.
Enschede, een kopstation met treinen richting Hengelo, een dubbele stookjuk, en een treintje naar Gronau. Dubbel kopstation eigenlijk. Dit is een eenvoudig station, geen hoogstaand architectuur en doet een beetje denken aan het stationsgebouw Hengelo (waar de perronkap wel een pak mooier is). Tussen de twee stookjukken in is een oversteek gemaakt voor de mens, en dat benut ik dus. Ik volg het spoor en opstelterrein richting Hengelo en verkijk mij erop, moet ik toegeven, dat station Enschede Kennispark, een stuk verder weg ligt dan ik dacht. Station Kennispark ligt eigenlijk al zo’n beetje tegen Hengelo aan. De spoorlijn en het pad loopt nog door Retentiegebied Kristal bad, een ecologische verbindingszone en walhalla voor vogelliefhebbers. De IJsvogel komt hier graag.
Iets verderop kom ik een stuk spoor van de oude schaddenspoor tegen, denk ik. Van de Geldersch-Overijsselsche Lokaalspoorweg-Maatschappij (GOLM). Tot 1936 werd deze spoorlijn (ook) gebruikt voor reizigersvervoer en in 2013 reed (zelfs nog) de laatste goederentrein. Deze lijn speelde vooral in het begin een belangrijke rol in industrialisatie van de regio. Als ik verder loop ligt de spoorbaan er nog goed bij en ik lees dan ook dat het vandaag de dag nog altijd in gebruik is als spoorfietstracé.
Zelf laat ik de spoorfiets staan en loop ik door naar mijn bestemming voor vandaag, station Hengelo.