S2S: Utrecht Centraal – Maliebaan – Centraal (13,6km)
Het is in het begin niet direct ‘s werelds mooiste start. Vanaf het centraal station van Utrecht langs bouwwerven richting het Daalseplein. Veel verkeer, fietsers, bewegingen en troep. De Daalsebuurt laat niet echt een schone en rustige indruk achter.
Met vlotte passen probeer ik de stad uit te komen en de drukte, chaos, vele auto’s en uitstoot te ontlopen. Hoe dichterbij Utrecht Overvecht hoe rustiger het wordt. Een bijzonder station wel, want hier hebben Intercity’s en Sprinters elk hun eigen spoor, rijden de Intercity’s bovendien links waar eigenlijk normaal altijd rechts gereden wordt in Nederland en is er een glijbaan om snel de tunnel in de eeuh glijden.
Bij Blauwkapel begint het groen echt op het netvlies te komen. Hier loopt het spoor als spaghetti door elkaar en is er de aansluiting naar Hilversum en Den Dolder en was er nog een aansluiting naar Utrecht Maliebaan. De karakteristieke gelijkvloerse kruising, ook wel Diamond Crossings genoemd, waar de sporen haast haaks op elkaar lagen. Deze kruising is in 2022 gesaneerd. Op de laatste dag reden als eerbetoon allerlei museum treintjes over dit kruis heen. De allerlaatste rit werd gereden met de ‘Kameel’: één van de meest markante treinen uit de collectie van het Spoorwegmuseum.
Het spoor en de kruizing is verdwenen maar waar je bij Blauwkapel het spoor oversteekt is de tweede overweg zo goed als verdwenen net zoals de sporen maar je hebt nog altijd een doorkijkje naar Maliebaan. Iets verderop keren de treinen op de vrije baan die van Utrecht Centraal naar het Maliebaan rijden. De treinen rijden enkel als het spoorwegmuseum geopend is en binnendoor lopen (dus vooral niet deze wandeling) is net zo snel als met de trein. Maar de trein is wel toffer natuurlijk!
Met wat omwentelingen volg ik het spoor richting Maliebaan. Tegenwoordig ligt er vooral nog maar één spoor maar dat was vroeger wel anders. Toen was dit baanvak een stuk drukker bereden en lagen er twee tot drie sporen. Op naar station Maliebaan, gebouwd door de HIJSM (Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij). Toen later de HIJSM en SS (Staatsspoorwegen) in 1938 fuseerden tot de Nederlandse Spoorwegen werd het Maliebaanstation overtollig en gesloten op 15 oktober 1939. Tijdens de tweede wereldoorlog is het station terug geopend voor de deportatie van joden. Een herdenkingsmonument is voor het station te bezoeken. In 1954 opende Maliebaan opnieuw, dit keer als Nederlands Spoorwegmuseum. Tot 2009 reden er nog regelmatig goederentreinen door het station, maar tegenwoordig is het een kopstation. Het baanvak Utrecht Maliebaan – Lunetten werd gesloten in oktober 2012 en waar eerder treinen reden tussen Maliebaan en Lunetten kun je op een deel daarvan nu wandelen.
En dat gaan we doen, over kunstwerken en oude sporen (het mag!) tot aan de begraafsplaats om terug te lopen naar het centraal station van Utrecht. Het station dat bijna elke trein in Nederland vandaag de dag nog weet te vinden.