Het station dat bekend stond de goede koffie. In de jaren 50 werd het perron bevolkt door obers met dienbladen vol koffie. Zodra de trein stopte renden de obers met dienbladen over het perron en wisten reizigers hangend vanuit de ramen koffie te kopen. Het was van voor mijn tijd maar het schijnt zelfs zo te zijn geweest dat machinisten en conducteurs die het presteerden om voor de geplande tijd aan te komen, gratis een kopje koffie kregen. Een half minuut extra stilstaan langs het perron levert zo behoorlijke extra omzet op.
Het huidige station, door de coronamaatregelen niet feestelijk geopend (mei 2020), ziet er strak uit, maar de obers van toen zijn er zeker niet meer. Wel vind je er nog een mooie stationshuiskamer waar ook goede koffie te halen valt.
We zetten onze benenwagen in beweging en lopen richting Zeist, niet op steenworp afstand van het station. Via een statige paleis en park (rondje van de zaak) is het tijdens deze wandeling ook vooral even sightseeing door Zeist zelf. Daar kom ik normaal gesproken nooit. In de verte horen we muziek, gejuich en geschreeuw. Zo te horen speelt FC Utrecht vandaag thuis en dan besef je ook gelijk hoe dicht Utrecht bij Zeist ligt. Niet veel later loop ik al bijna tegen de extra ingelegde tram aan bij Utrecht Science Park. De studenten zijn er nog niet, dus het fietspad waar ik overheen loop is aardig uitgestorven.
De A27 daarentegen is overvol maar de Kromme Rijn om de hoek geeft dan weer herstellende rust. De stad Utrecht is groot, door het Wilhelminapark, langs Maliebaan, door de binnenstad en onder de Dom door. Het Pandhof van de Dom is een oase midden in de stad waar je zo voorbij loopt maar de moeite waard is om doorheen te lopen. Een prachtige binnentuin waar trouwfotografen hun klanten naartoe nemen. Pandhof Sinte Marie daarentegen wordt wat meer uitgeleefd door de bezoekers en de planten daar ruiken sterk naar cannabis (of zijn het de bezoekers die onder de planten zitten?)
De Moreelsebrug is de klim vlak voor de finish. Van hier kun je je trein zien binnenkomen, maar niet halen. Trappen naar het station zijn ze vooralsnog vergeten aan te leggen, dus loop ik eromheen naar de centrale hal. Exact 19 kilometer heeft mijn GPS aangetikt.