van station Abcoude naar station Utrecht Centraal (31,5 KM)
De dagen worden weer korter, dat is iets om rekening mee te houden op de eerste dag van oktober. Met de eerste treinmogelijkheid van de dag reis ik van mijn huis naar Amsterdam Centraal. Ik log in op mijn werkplek en zeven uur later log ik weer uit. Het voordeel van belachelijk vroeg beginnen is dat je tijd hebt om een wandeling te maken maar eigenlijk is Utrecht net te ver weg vanaf Abcoude. Dus Breukelen, of eeuh toch door naar Utrecht lopen?
Terwijl in de ochtend het land bedekt was onder een dik grijs wolkenpak met her en der wat lekkages, klaart het in de middag fantastisch mooi op. In Abcoude aangekomen komt er zelfs blauw tevoorschijn en moet ik al snel de zonnebril opzetten. Direct is de eerste attractie in zicht, iets dat je niet kunt zien vanuit de trein. Het oude stationsgebouw van Abcoude kende vroeger meer drukte. Vandaag de dag is het een hotel en zijn de sporen verdiept. Er is een aquaduct gebouwd om een mini trekvaart ruimte te geven. Als je op het traject Utrecht-Amsterdam zit dan herken je dat punt wel, dat is altijd waar je telefoonverbinding wegvalt en je 5g stopt met bestaan.
Om niet alleen maar de rechte spoorlijn te zien, loop ik ook een stuk langs het rechte Amsterdam-Rijnkanaal. Wat een botenparade zie je hier zeg. Joekels van boten die in een treintje het kanaal doorvaren. Loenen aan de Vecht is een dorp waar ik dan wel eens van gehoord had maar nog nooit geweest ben.. Ik ben de buurt dus, hup, naar de Vecht. En wat is het een schattig dorpje met haar scheve kerktoren. Pisa aan de Vecht vind je hier. En over het Jaagpad, langs prachtige landhuizen, villa’s en ander moois is het een hele mooie wandelroute.
Nieuwersluis, waar de vecht overgestoken wordt en de wandeling verder gaat over het inmiddels geasfalteerde Zandpad. Deze niet al te brede weg, zonder voetgangersstrook, wordt zwaar gekaapt door steeds breder- en groter wordende automobielen. En de gemiddelde automobilist kent ook weinig geduld meer. Menigmaal, als er even niet ingehaald kan worden, wordt de onvrede hierover kenbaar gemaakt door rakelings passeren, gas diep indrukken of andere protestvormen. Spijtig genoeg voor de automobilist die de smalle binnendoorweg neemt, we moeten het delen, je bent zelf oorzaak van het probleem. Halverwege passeer je nog de rand van Breukelen, het zag er allemaal prachtig uit maar mijn focus was te veel op al het verkeer.
Ik ben dan ook enorm blij als ik na te veel kilometers op deze weg, het Zandpad autovrij wordt en een wandelpad wordt. Zoals het eigenlijk hoort, want deze dijk werd vroeger gebruikt door trekpaarden om de vaart door te laten en is zeker niet ingericht op het hedendaagse verkeer. Ik kan in ieder geval weer gaan genieten van de omgeving en als ik via deze hoek Maarssen inloop ben ik ook wel een beetje onder de indruk van dit stadje. Prachtige huizen aan de gracht, mooie bruggen en een leuk café. Uit beleefdheid groet ik wat bewoners die sociaal voor hun huizen staan maar de teruggroetscore blijft op nul staan.
Via Oud Zuilen wordt Utrecht bereikt. Nog 5 kilometer door wijken en langs station Utrecht Zeilen. Het Julianapark kan natuurlijk bezocht worden, maar gezien het tijdstip en de zonsondergang wordt doorgestapt naar het treinstation. Vlak voor station Zuilen, aan de Vlampijpstraat, waar ook een brandweerkazerne zit, zit ook leuke horeca gelegenheden. Hier maar eens terug komen voor een goed glas bier. Via de Cremerstraat, het spoorpark, en de Moskee van Utrecht wordt het Centraal Station bereikt. Een eigenlijk best wel mooie wandeling met kanttekening dat enkele kilometers over een smalle, drukke weg gelopen moet worden.