Van station Mook-Molenhoek naar station Boxmeer (17,8km)
Station Mook-Molenhoek is perfect gelegen voor een mooie boswandeling. De reden waarom ik bij deze wandeling een klein ommetje maak door de Mookerheide. Een kleine klim en ik sta boven bij het bos, loop over de heide richting Boxmeer.
Ik tref twee jongens aan met vangnetten. “Slangen aan het vangen, jongens?” roep ik. Maar nee, ze waren op zoek naar bijen. Minder gevaarlijk benadrukten ze. Met meer vragen dan antwoorden loop ik door. Waarom bijen vangen? Wat gaan ze er mee doen? Is bijensoep lekker? Zijn bijen niet beschermd? Ze zagen er wel betrouwbaar uit toch? Eigenlijk de vraag die ik mij nu pas stel bij het typen van dit bericht.
Na wat geslinger over de heide en door het bos komt daar het asfalt in zicht. Ik volg het fietspad langs het spoor naar Cuijk, steek de Maas over. Best wel een bijzonder stuk eigenlijk. Ik pak de trein in Nijmegen, Gelderland. Trein twee haltes mee naar Mook-Molenhoek in Limburg, en loop naar Noord-Brabant. Gek hoe dichtbij de provincie Limburg is eigenlijk.
Katwijk, niet die aan zee, maar die aan de Maas, het dorpje zie ik vanaf het fietspad liggen. Ik loop dwars door Cuijk heen, over het perron, naar een stuk natuur tussen het laatste deel van Cuijk en de spoorbaan. Dat loopt nog wel prima, maar ik moet dat helaas inruilen voor een geasfalteerde autoweg waar het ook nog eens druk ik.
Ik constateer nog een keer dat de automobilist in Nederland een totaal andere rijstijl heeft dan die van onze buren (Duitsland en Belgie). Waar mij opvalt dat in onze buurlanden vaker geanticipeerd wordt en bovendien het gaspedaal minder stevig wordt ingetrapt en de voetganger iets ruimer wordt gepasseerd is dat in Nederland hele andere koek. Vol gas, zo dicht mogelijk langs de voetganger (ik dus). En dat gebeurt mij meermaals. Zand, steentjes, alles krijg ik tegen mij aan. De automobilist in Nederland is duidelijk verwend dat het alleen met zichzelf bezig hoeft te zijn dat het anticiperen en sociaal zijn verleerd is. De voetganger moet maar een helm dragen zal wel de oplossing zijn.
Met een beetje tegenzin en lichtelijk geïrriteerd loop ik het laatste deel van de route af. Gelukkig passeert nog een voertuig met Duits kenteken mij, en dat is zoals verwacht een schoolvoorbeeld. Fijn dat de Duitser aan het eind van deze asfaltweg nog zorgt voor wat verzachting. Het perron van Boxmeer klim ik op, het incheckpaaltje aan de andere kant, en daar komt Arriva al aangebrult met haar dieseltrein naar Nijmegen.
Er wordt wel gewerkt aan elektrificatie van het traject, de portalen staan her- en der al opgesteld. Dus dat dieselen zal binnenkort ophouden te bestaan op de Maaslijn.