Van Groningen naar Spanje.

[Reisdata: 13-15 maart 2018]

Het is maandag-avond 12 maart en ik fluit nog één keer, we rijden Assen uit en ik groet de laatste reizigers en pak mijn tas alvast in. Mijn dienst sluit ik af en ik fiets snel naar huis. Een paar uur slaap, en de wekker gaat. Een flinke mok koffie drink ik leeg en ik pak mijn tas. Op naar station Haren. Mijn reis naar Barcelona per trein begint. Ik stap om 6:44uur in de rustige spitspendel naar Assen en stap in Assen over op de Intercity naar Schiphol. En in die trein kom ik mijn reisgenoot -en mijn oude mentor- Jaap tegen. Met de slaap nog in mijn ogen weet ik dat het een lange dag gaat worden.

V: 06.44 Haren
A: 08:56 Schiphol Airport

V: 09:34+26 Schiphol Airport
A: 12:35+20 Paris-Nord

V: 19:07 Paris-Lyon
A: 22:36 Montpellier

Op Schiphol hebben we gelukkig tijd voor koffie. En blijkt dat er extra tijd is voor koffie. De Thalys komt met ruim 25 minuut vertraging Schiphol binnen rijden. Dat gaat van onze Parijs-tijd af. Maar ondanks de vertraging gaat de reis fijn. We hebben een ticket 1e klas en krijgen ontbijt en koffie geserveerd. Iets voor één in de middag lopen we het perron van Gare Du Nord af naar de RER trein richting Gare de Lyon. Onze volgende trein vertrekt vanaf dat station en om daar te komen moet je gebruik maken van de stadstrein die ondergronds rijdt. En daar moet je goed opletten, niet alleen op zakkenrollers en bagagedieven, maar ook op dat je in de juiste trein stapt. Van die dienstregeling snap ik niks, want we moeten ruim twintig minuut wachten op een oude krappe drukke dubbeldekker. We bergen onze tassen op in kluisjes en lopen vanaf Gare de Lyon langs de Seine naar de Notre Dame.

Van de Notre Dame naar de andere kant, op naar de uit travertijn opgetrokken Sacré-Cœur. We laten ons daar droppen door een Uber en verkennen de wijk Montmartre erbij. We eten een crêpe en drinken ergens een biertje en lopen naar een metrostation om terug te reizen naar Gare de Lyon. Zes uur Parijs incl reistijd is niet heel veel, maar genoeg om wat te lopen en wat te zien. Aangekomen op Gare de Lyon moeten we -toegegeven- wel even zoeken naar het bagagedepot waar onze tassen liggen. Het station blijkt toch wel een beetje een doolhof te zijn maar gelukkig vinden we het depot tijdig, lopen we piepvrij door de detectiepoortjes en pakken we onze tas. Op naar Montpellier met de TGV.

Montpellier
Het voordeel van reizen per trein is toch wel dat je het landschap voorbij ziet razen (al valt dat na zonsondergang nog wel tegen). Je hebt het gevoel dat je echt onderweg bent. Ook een voordeel is dat je je eigen reis meer kunt samenstellen, en kunt uitstappen. Zo hebben wij dus Parijs gezien, maar gaan we ook een volledige dag Montpellier ontdekken. Rond half-elf ‘s avonds komt onze trein tot stilstand op het station van de Zuid-Franse stad Montpellier. We checken in bij onze accommodatie en op aanraden van de manager drinken we een biertje in een nabij gelegen Australian bar (Ayers Rock Montpellier). Een grote uitsmijter staat voor de deur en bekijkt ons aandachtig, maar we mogen naar binnen. De gemiddelde leeftijd in de bar gaat gelijk omhoog. We drinken een biertje met uit de boxen harde muziek en we zitten tussen de 17 jarigen. Proost.

een scheve bril, met recht bier.

Jaap is een fanatiek hardloper, dus heb ik mijn hardloopschoenen meegenomen. We joggen langs de rivier Lez terwijl de ochtend zon meer dan haar best doet en het zweet goed begint te lopen. Die biertjes van gisteren zijn er sowieso wel uit. Na een dikke 7 kilometer krijg ik wel behoefte aan koffie maar eerst een douche. We ontbijten in ons t-shirtje op het terras van een Italiaan en krijgen een salade voorgeschoteld. Na koffie en water kan er ook prima een biertje bij.

Er cirkelen de hele tijd helikopters over Montpellier, en Royal Place of Peyrou is gesloten. Politieagenten staan voor de hekken en een helikopter land. De toegang wordt ons geweigerd, dus we lopen maar een rondje door de oude binnenstad. De helikopters maken ook best veel herrie dus rustig door de stad lopen zit er niet in. Even later zien we mensen lopen rond de Royal Place of Peyrou maar net op het moment dat we het hek door willen worden we teruggefloten. Het terrein is kort open geweest voor publiek maar wordt net weer leeg geveegd. Ook de botanische tuin is gesloten, maar dat vanwege groot onderhoud. In dat opzicht zit het ons niet mee. Het nadeel van voor het seizoen Zuid Frankrijk binnen wandelen? Maar we klagen niet verder, want we lopen in ons t-shirtje op 14 maart buiten. Bij toeval komen we weer uit bij Royal Place of Peyrou. Drie keer is scheepsrecht, we mogen naar binnen en aanschouwen ook de Aqueduc des Arceaux. Een prachtige aquaduct uit 1722 en in Romeinse stijl. Van de oorspronkelijke 9 kilometer staat nog een meter of 800 overeind, en is zo’n 22 meter hoog. Best een bouwwerk nog om te zien.

We lopen Tripti Kulai binnen, een volledig vegetarisch restaurant maar er zit verder niemand. Een spiritueel leider hangt aan de muur. Ze serveren een alcoholvrije malt-bier, maar dat zal ik niemand aanraden. Na de hap snel maar door naar de Ierse pub voor een echte pint. De slingers voor Saint Patrick’s Day worden opgehangen en ik besef me dat ik dat weekend zonder Ierse pub zit. Dan drink ik maar een extra pint in Montpellier. Santé.

Barcelona
De Fransen hebben hun TGV, de Spanjaarden hun AVE. Om 09:35u vertrekt de AVE Hogesnelheidstrein van Montpellier naar Barcelona. Aan boord een Franse en een Spaanse conducteur. Beiden hebben moeite met onze door NS International uitgegeven biljet. Maar we worden er niet uitgeknikkerd. De Spanjaard heeft het modernste apparatuur en keurt het alsnog goed. Prachtig landschap schiet voorbij en drie uur later stappen we uit en zijn we in Barcelona. We kopen een ticket aan het loket voor het bergdorpje waar we nog heen gaan en genieten ondertussen van de zon tijdens onze 55 minuut durende overstap. Het boemeltje moeten we niet missen, want die gaat maar drie keer per dag. Van Barcelona tot aan Tarragona rijdt het boemeltje langs de Middellandse Zee. Daarna slaat het rechtsaf de bergen in. Wederom niks te klagen qua uitzicht. Wij genieten van een paar dagen in een hutje op een berg met een leuk groepje. Proost!

 

Naar Spanje met de trein? #tips

Met de trein naar Spanje hoeft niet heel duur te zijn. Maar dat kan wel. Als je ruim op tijd boekt ben je niet héél veel kwijt.
Amsterdam-Parijs (Thalys)
Tickets voor de Thalys kun je vier maand van te voren kopen. En je hebt tickets vanaf 35€. Dat is een prijs die wel haalbaar is als je tijdig boekt.

Parijs-Barcelona (TGV)
Tickets voor de route Frankrijk-Spanje gaan een halfjaar van te voren in de verkoop. Hoe sneller je boekt hoe goedkoper de tickets. Als je geluk hebt kun je al tickets vinden voor 39€ 2e klas en 49€ 1e klas. Maar vaker zul je rond de 59€ zitten.

Je kunt dus Vanuit een Thalys Station in Nederland naar Barcelona reizen, via Parijs voor onder de 100€. De reistijd zou sneller kunnen met een betere aansluiting. Om te overstappen van Gare du Nord naar Gare de Lyon in Parijs moet je toch wel minstens een uur uittrekken. Je moet namelijk met een stadstrein (RER) reizen en als alles in je voordeel werkt sta je binnen 20 minuut op Gare de Lyon. Maar als het erg druk is, je verkeerd loopt en twintig minuut moet wachten op de RER trein ben je zo een uur verder. De eerste Thalys komt om 9.35u aan op Gare du Nord, en de trein naar Barcelona vertrekt om 10.07u dat is niet haalbaar.

De volgende rechtstreekste trein vertrekt om 14:07u van Gare de Lyon, met aankomst om 20:34u in Barcelona.
De beste Thalys is dan die van 09:17u uit Amsterdam Centraal met aankomst te Paris-Nord om 12:35u. Dus dan ben je dik 11 uur onderweg. Wel met makkelijke bagage-regels en goede zitplaatsen.

kan het leuker?
Ja, drie maand voor vertrek te boeken vanaf Paris Austerlitz, de nachttrein naar Toulouse. Elke vrijdag en zondag-avond, en dagelijks in vakanties vertrekt die trein uit Parijs. Je vertrekt rond 21u uit Parijs en komt ‘s morgens om 6u aan in Toulouse. Daar kun je overstappen op een AVE naar Barcelona. Je benut je reistijd optimaal, en bespaart op een hotel-overnachting.